1026 
De waarde van K is boven al reeds gevonden. 
Het is echter duidelijk, dat men, het beeld voor de dissociatie 
accepteerend, ook gemakkelijk de snelheidsconstante berekent. 
We liebben daartoe na te gaan, welke fractie der aanwezige 
moleculen per tijdseenheid dissocieert, of wel, bij hoeveel van de 
moleculen één der constituenten de attractiespheer van den anderen 
per tijdseenheid verlaat. 
Neem een oppervlakte-element dö van de attractiespheer. 
Het aantal atomen, dat per tijdseenheid dit vlakte-element van de 
attractiespheer van het andere atoom naar buiten passeert, bedraagt 
^ A d% dl] dg d dZ^ V^-2k^ da d/J dy dö 
wanneer Vn de comp. van de rel. snelheid in de richting loodrecht 
op het oppervlak voorstelt. 
Nemen we voor de « richting, de richting van de normaal, dan 
kan ik voor het bedoeld aantal schrijven 
d^dtid^dXzdY^dZ^ Ja dad^dyda. ( 2 ) 
De integratiegrenzen voor «, en y worden als volgt bepaald. 
De bewegingsvergelijkingen der beide atomen luiden: 
d'x x'—x 
m — = — (p (f) enz. 
d<* > r 
d^x' x' — X 
m — = -^(p (r) enz. 
dt* r 
Indien t(> (r) de potentieele energie der beide atomen voorstelt, 
wanneer ze zich op een afstand r bevinden, dan is cp{r) = — — . 
or 
Door aftrekking vindt men als verg. voor de rel. beweging 
da X, 
m — — 2 (p{r) — . enz. 
dt r 
Vermenigvuldigen we deze 3 verg. resp. met «, ^ en y en tellen 
ze samen dan krijgen we de energieverg. 
i m 
d(«* + -f y*) _ ^dxp/^X^ ■ o , ^ 
dus 
i;n(«> + ^* + y=) + 2t|,= (7. 
De werking van wat ik noemde de attractiespheer, zal ik mij 
voorstellen als die van een hard schilletje, waartegen de atomen 
inwendig kunnen botsen. Zoolang de snelheid gering is, is de bot- 
