J027 
sing veerkrachtig. Het scliilletje zal daareiitegen een sterke normale 
botsing niet kunnen weerstaan. Wanneer de radiale relatieve com- 
ponent a groot genoeg is, zullen de 2 inwendig botsende deeltjes 
eikaars werkingsspheer kunnen verlaten. Ook hierbij znllen vóór en 
na de tangentieele snelheidscomponenten dezelfde zijn. Echter de 
normaalcomponent zal zijn grootte veranderen. Dus voor en na 
botsing zal ^ ma^ + 2 if? dezelfde waarde behouden. 
De integratiegrenzen voor ^ en y moeten dus worden genomen 
van — 00 tot -j- 00 en voor « van een positieve waarde, die voldoet 
aan 4 m«* 2 if’ = O tot « = oo . 
Met deze grenzen levert de integratie naar «, jS en y in (2) 
een factor 
2 VW 
Noemen we het oppervlak van de schil S. De oppervlakte-integraal 
in (2) geeft een factor S. 
De integratie naar §, i], y — 
V2 hmj 
Zoodat we ten slotte vinden voor het aantal moleculen, dat per 
tijd.seenheid en per volume-eenheid dissocieert het bedrag 
een factor 
S 
k^=— 
jr / 2 / jr \*li 
in (1 
dscor 
^1/: 
Deelen we dit door het aantal moleculen (1) per volume-eenheid 
aanwezig, dan krijgen we voor de snelheidsconstante de betrekking 
S 
V 2nhm 
terwijl uit (ƒ) en (7/) volgt voor k 
{II) 
{III) 
De kan natuurlijk op dezelfde wijze worden gevonden als k^. 
Tot dusver hebben we aangenomen, dat een botsing steeds aan- 
leiding geeft tot een verbinding. De beteekenis van k^ r/ is dus het 
aantal botsingen per tijd- en volume-eenheid, waarvoor men vindt ‘) 
Vj’ = 4 i’i 
in overeenstemming met III. 
V m 
Dit geeft dus een verificatie van de verg. K = — 
K 
h B.v. Boltzmann, Vorl. über Gastheorie I, pag. 69. 
