1042 
A ;r“ = 6r^ \ 8' 2 (c) - — , 
ax^ 
waar mi met r" de waarden bedoeld zijn die gevonden worden in 
de pnnitijdstippen der oorspronkelijke banen van waaruit de ver- 
schuivingen worden ondernomen. 
De variatie van de strooining. 
3. De afleiding berust op de volgende opvatting van de compo- 
nenten der strooming. 
N moge het aantal dei- stroomende deeltjes per volnmeneenheid 
voorstellen, en een continue functie zijn van coördinaten en tijd. 
Op het tijdstip a-O) beschonwe men aan het punt 
volumenelement dV, dat, hoewel physisch gesproken oneindig klein, 
toch zeer vele deeltjes bevat, zoodat NdV nog een groot getal is. 
In het tijdsverloop (Art**) zullen deze deeltjes in de veldfiguur sporen 
afteekenen, die met elkander eett vierdimensionaal gebied dVdx(*'i 
zullen beslaan. De gezamenlijke componenten in de JT '^-richting van 
deze sporen zullen een bedrag opleveren N dV dx^. Men kan nu 
den stroomcompoyient in de X"-rkhting definieeren als de gezamenlijke 
X a-componenten der sporen, door de deeltjes per volumeneenheid per 
tijdseenheid beschreven : 
N dV dx'^ dx°- 
= N = Nxü('. 
d V dxW 
(a=l,2, 3, 4). 
Hierin schrijven wij ■w^^\ voor de componenten der 
snelheid : dx^'^'^ j dx^‘^\ dx'^’^j dx'^'^\ dx^^jdx^'^j aangevuld met een vierden 
component = dx(*ydx(‘*\ die altijd de waarde J heeft, zoodat de 
vierde component van den stroom : niet anders is dan het 
aantal deeltjes per volumeneenheid. 
Het behoeft geen nader betoog dat deze stroomcomponenten aan de 
continuiteitsvergelijking zullen voldoen : 
Tengevolge der verschuivingen van de deeltjes zullen de stroom- 
componenten overgaan in 
-j- cTMr" + ^ d’ Niv<^, 
waarin de eerste variatie üXtv^ evenredig uitvalt aan 8 en de 
tweede variatie (PN^uj'^ de tweede machten 8' bevat. Wij zullen later 
zien dat de eerste vai-iatie in hoofdzaak den stroom geeft die het 
gevolg is van de voorhanden polarisatie, terwijl het leeuwendeel 
van de tweede variatie op reketiing komt van de magnetisatie. 
