1043 
4. Wij berekenen nn de eerste variatie. Hierbij verwiiarloozen wij 
doorloopend termen met ö’. 
De versclinivingen doen de ^^-componenten der sporen overgaan in 
ö 
-f- (b) dxb, 
dx" 
i zoodat hnn totaal wordt 
ï i d6'r« ) 
I N dVldx^ + ( 6 ) — dxb . 
\ Daartegenover staat dat het gebied dat zij in de veldtigiuir beslaan, 
I thans een ander bedrag heeft, hetwelk wij met behnip van den 
! fnnctionaaldeterminant van Jacobi kunnen bepalen; 
i {dVdxW)' = 
d {x" A A X") 
d + A X") 
dx" 
dxb 
Ö + A Xb) 
d -h A icO 
dx" 
dxb 
dVdxW, 
1 +6» 
dr^ 
dx" 
dx^ 
dr^ dr^ 
Si ' + ^ Si 
r drbl 
dVdxi^^^\^l + ^ib)8-~^ 
dV dxW 
Hierdoor moeten wij deelen om de gezamenlijke A’ "-componenten 
per voliimeneenheid per tijdseenheid, den nieuwen stroomcomponent, 
te vinden : 
Nw^ A Nw'^ — 
r dr^n 
Dit is nog niet hetgeen wij wenschen. Want het is de nieuwe 
stroomcomponent in het punttijdstip -f- Aa’", en wij begeeren de 
nieuwe stroomcomponenten in het punttijdstip zelf te kennen 
om ze met de oorspronkelijke aldaar te vergelijken. Om nu dooi- 
de verschuiving juist in ,r« te belanden, hadden wij ons uitgangs- 
punt iets anders moeten kiezen : vervangen wij in Lx" slechts 8 door 
— 8 dan vinden wij welk uitganspunt dat moet zijn. Bovenstaande 
uitdi'ukking moeten wij dus corrigeeren dooi- Nio" te vervangen door 
dNio" 
Nio" — (b)— — 8rb, 
Ox" 
