1054 
Op dezelfde manier ovei'tuigt men zich dat de tweede variatie 
d 
Nio = ^ (h) — (fNw^ — ffr’> 
OtV^ 
een contravariante vector is, alweer maal [/g. 
Bijgevolg voldoen orize uilkomsten aan de eischen van invariantie, 
die men stellen kan, en wij zijn vrij alle toepassingen der algemeene 
relativiteitstheorie te maken. 
Nn wij aldus het ware karakter van onze tensoren hebben vast- 
gesleld, znllen wij voortaan \/g schrijven in plaats van 7’"^. 
Dit zal tot geen verwarring aanleiding kunnen geven. Dus 
\/g 7’"^ =: e8r'^ Af»’* — Af»’" 4" è ^ Nio^ — • (f Af;<’"j. 
Voorts zidlen wij in het oog houden, dat niet maar wel 
de conti'avariante kentallen van een snelheidsvector zijn, 
al znllen wij daar geen nieuwe notatie voor invoeren. 
De algemeen invarianie veklvergelijkmgen. 
14. Men kan den covarianten veldtensor schrijven als de rotatie 
van een potentiaalvector q<„\ 
Öa/, è(f'n 
('‘-D 
Wij kunnen ook de contravariante kentallen vormen: 
/«* = ^ (cd) g^^^fcd, 
en de fnndamenteele vergelijkingen der elektronentheorie zijn 
^ = (14.2) 
Hierin is p de dichtheid der elektrische lading, en pv" is een 
contravariante vector maal \''g. 
Men kan (14.1) ook weergeven in een andere vei-gelijking. Daartoe 
vormen wij eerst den met fab geconjugeerden tensor door hem met 
den contravarianten tensor van den vierden rang kd^^^^jy'g twee 
keer samentrekkend te vermenigvuldigen, is 1 indien de indices 
ahcd een even permutatie vormen van 1234, en anders nul')- D® 
geconjugeerde is 
{cd) ^ 
Schiljven wij nu 
b Om uit contravariante kentallen de geconjugeerde te vinden, vermenig- 
vuldige rnen op dezelfde manier met den covarianten tensor van den vierden rang 
V2 ^abcd • {Sabcd = 
