1055 
(14.3) 
d.v'‘ 
dan zijn deze vergelijkingen krachtens (14.1) identiteiten. 
De MiNKOwsKiaansclie kracht die er op een bewegende lading e 
werkt heeft de covariante componenten 
I 
1 fa = e {h) w’> f„i. 
I as 
! Deze vergelijkingen worden geacht te gelden ook in de kleinste 
j elementen der materie. 
j Om de grovere vergelijkingen te krijgen die de voor ons waar- 
j neembare verschijnselen beheerschen, vormen wij telkens liet ge- 
1 middelde over een klein gebied, dat niettemin nog vele atomen en 
elektronen bevat. Zoo definieeren wij 
! (AirW . . dt-O) ’ ‘ f y g dd^) . . dxW ’ 
! Men ziet zonder meer dat nog is = '^{cd) Fcd- 
I Het gemiddelde van den convecliestroom qv^ zoover die afkomstig 
is van de gebonden elektronen, hebben wij juist in het voorgaande 
afgeleid. Wij krijgen dus in niet-geleiders; 
: = V (i) ^ Tai). (14.41) 
In geleiders moet de stroom der vrije elektronen aan het 
' rechterlid worden toegevoegd. Het andere stel vergelijkingen wordt 
I ^-(6)~(l/.;/V') = 0 (14.42) 
dxo 
1 Als oplossing van (14.41) zou men bij gelegenheid kunnen be- 
j proeven te nemen F'^^^ = Het is echtei' niet zeker dat men 
1 daardoor niet in conflict komt met (14.42). Beschikt men echter over 
j een veld zoodanig dat 
I 2:{b)^^{ygE-b) = o (14.51) 
en 
t*) (C.? JS,"*) = -S{b) J- (l/g 3V‘), (1 4.62) 
waarin F^"^ en de geconjugeerden zijn van jË'«* en dan 
heeft men in 
Jdab — 2'ab _p ^ab 
een oplossing der veldvergelijkingen (14.41) en (14.42). 
Daarbij kunnen wij het inwendige, en F"^ het uitwendige 
veld noemen. 
