1056 
Scheiding van polariseerings- en magnetiseeringstensor. 
15.1. Wij hebben reeds opgennerkt dat in onzen tensor y' g 
polarisatie en magnetisatie door elkaar lieen gemengd zitten. Inder- 
daad is liet niet altijd gemakkelijk te onderscheiden wat er wezenlijk | 
bij de magnetisatie behoort, en wat louter van polarisatie afkomstig is. . | 
Laat ons aannemen dat wij in een coördinatensysteem werken 
waarin gai verdwijnt voor a = l,2,3. Dit beteekent dat de coör- 
dinaten en tijd zoo gekozen zijn, dat de lichtsnelheid voor stralen 
in tegengestelde richting even groot is. Ook brengt dit mee, dat, 
zoo vaak de drie contravariante ruimte-componenten der snelheid 
nul zijn, dit ook het geval is met de covariante rnimtecomponenten. 
Het staat ons nn vrij om in punten waar de materie stilstaat, of 
ook, in willekeurige punten nadat wij door een geschikte coör- 
dinatentransformatie op stilstand hebben getransformeerd, den tensor 
in twee tensoren te splitsen, waarvan de eene slechts (a4)- 
componenten bevat, en de andere slechts de overige. Deze twee ! 
zouden wij vervolgens resp. polariseerings- en magnetiseeringstensor \ 
kunnen noemen. Het spreekt vanzelf dat bij een verandering van ! 
coördinaten, of bij het in beweging geraken, niet de helft der com- 
ponenten nul kan blijven in deze tensoren, De magnetiseeringstensor 
bijv., wordt daarbij in de open plaatsen gecompleteerd met polarisatie- 
termen : de magnetiseeringspolarisatie. Wij schrijven voor 
in stilstaande punten, en scheiden ; 
Mnb _j_ ^pab^ 
waarbij 
pii 
0 
{=) 
oT- 
0 , 
„jn. 
0 
0 
0 
0 
en 
0 
0 
0 
0 
„7- . 
0 
0 
„7’*' 
.T- 
JAZ 
Wij hadden 
ook de covariante 
kentallen 
Tab van den tensor kun- 
nen nemen. De scheiding zou dan hetzelfde resultaat gehad hebben. ! 
Dit is daaraan te danken, dat g^ voor a = l,2, 3 nul is. Anders 
zou de toepassing van het scheidingsrecept een andere uitkomst j 
leveien al naar het op de co- of op de contravariante kentallen werd | 
toegepast. In zoo’n geval dient men eerst te transformeeren naar . 
