lOBl 
Men zal zien dat de veldvergelijkingen 
OcV^ 
neerkoinen op 
crotE-fB = 0, (18.31) 
(18.32) 
terwijl de andere den vorm aan nemen 
div E = — div ^ n), (18.41) 
en 
crotE — Ê = roticm k + In.w] f [P.w|) (18.42) 
Dit zijn de bekende vergelijkingen die wij reeds in § 10 zijn 
tegengekomen. Daar hadden wij de polarisatie p = P -[- h nog niet 
gesplitst. 
19. Laat ons thans n geheel uitdrukken in m en k. Wij merken 
op dat in de vergelijking van ^ 16.2 is: 
= — w,, ?(;,= - Wy, = — Wj, = <7,, = c’, 
en zien dat dus 
I ax = Wy (cm, + k, + [n . w]e) — Ws (cmy + ky + [n . w]y) 
; 
i c’ n = [w . (cm + k d- [n . wj) ]. 
Hieruit haalt men gemakkelijk 
(n . w) = 0, 
j en daar 
[w . [n . w] ] = ïc^n — w (n . w), 
; krijgen wij 
^ [w . (cm -f k) ]x 
Hx = l/g =z 
i'-i) 
, enz. 
(19.1) 
(19.2) 
= enz. 
1 - — c’l^l - 
(19.3) 
In dezen vorm laat zich onze uitkomst gemakkelijk vergelijken 
met wat Bohn voor den magnetiseeringstensor aangeeft. 0 Hij vestigt 
eveneens de aandacht op de aanwezigheid van den vector n en 
geeft te kennen dat deze het magnetische analogon is van den 
RöNTGEN-vector. Wij kunnen dat hier gemakkelijk coniroleeren en 
merken op dat de anologie gelegen is in de foi-mules (16.1) en (16.2), 
resp. (19.1), maar dat hier, in (19.2), de factor 1/(1 — ic’/c’) de 
9 l.c. form. 39 en 39', pp. 546 en 547. 
