1062 
analogie verstoort. Het verschil van opvatting ligt hierin: dat Born, 
afgezien van het feit dat hij cm en k niet uit elkaar hondt, de 
volledige componenten en voor de magnetisatie 
aanziet, en er niet op schijnt gelet te hebben, dat zij behalve de 
eigenlijk gezegde magnetisatie nog de componenten van den Röntgen- 
vector [n . w] in zich bergen. 
Born legt den nadruk op de volkomen symmetrie in zijn elek- 
trische en magnetische vergelijkingen, en ongetwijfeld kan men in 
die symmetrie een mathematische schoonheid genieten. Het zou echter 
een vergissing zijn, te meenen dat hun onderscheid tegenover de 
vergelijkingen van IjOHENTZ meer dan een verschil in vorm zou zijn. 
Uit ons onderzoek blijkt ten duidelijkste, dat de natmirhundige 
inhoud van Born's vergelijkingen geen andere zijn kan dan hetgeen 
door Lorentz in zijn vergelijkingen is neergelegd. 
Voorbeelden van werking der magnetiseeringspolarisatie. 
20. Daar Born schreef, dat hem geen verschijnselen bekend 
waren waarbij de magnetiseeringspolarisatie tot uiting komt, kan 
het misschien zijn nut hebben, nog op enkele werkingen te wijzen, 
die aan n mogen worden toegeschreven. 
Wij willen het geval beschouwen vari een langen staalmagneet, 
die een beweging heeft loodrecht op zijn magnetisatie. Wij zullen 
daarbij het aan het eind van ^ 14 aangeduide onderscheid maken 
tusschen het ,, inwendige” en het ,, uitwendige” veld, en aannemen 
dat het laatste kan worden verwaarloosd ; dit mag gerekend worden 
het geval te zijn, indien de magnetisatie homogeen is en de polen 
van den langen magneet ver verwijderd zijn van het gebied waar 
wij ons bevinden. 
Uil form. (18.41) besluiten wij dan tot een inwendig elektilsch^ 
veld, als gevolg van de magnetiseeringspolarisatie, ten bedrage van 
E = — n. 
Men zou verwachten dat in dit veld de vrije elektronen naar de 
kanten van den magneet gedreven zouden worden. Maar men be- 
denke dat zij deelen in de beweging van den magneet, en dus in 
het inwendige inductieveld, dat blijkens form. (18.42) op 
cB = cm -f k f [n . w] 
gesteld moet worden, onderhevig zullen zijn aan de werking van 
een (NEWTONiaansche) kracht 
Deze uitdrukking is echter nul krachtens de vergelijkingen 
