1093 
15. Feitelijk zouden wij liiei-aan nog moeten toevoegen den tempe- 
ratuurkoëfticiënt van liet warmte-effekt, dat intreedt, wanneer aan liet 
kadiniumamalgaam der cel 1 gramatoom kadminin wordt onttrokken. 
Het mechanisme van dit proces, door K kuisheek voor liet eerst 
afgeleid ’), wordt ook door von Steinwehk in zijne verhandeling, 
welke wij in ons naschrift bespreken, behandeld. 
De thermische grootheden, vereischt voor de berekening hiervan, 
ontbreken intnsschen geheel. Langs elektrischen weg echter zou men 
dien temperatuurkoëtTiciënt kunnen vinden nl. door gebruik te maken 
van de temperatuurformule, die zoowel door Hülett’) als door 
Getman ’) voor de E.K. der cel 
Opl. van kadm. sulfaat 
van 
willekeurige koncentratie 
Cd-amalgaam 
8 gew. ’/o 
Cd 
is gevonden. Daarbij zon het er niet toe doen, of men de teniperatuur- 
formule van zulk een cel met a, ^ of 7-kadmium als negatieve pool 
gebruikte, indien men bij de berekening van uit de reaktiever- 
gelijking 
Cd + Hg,SO, + V, H,0 = 2 Hg + CdSO, 7, H,0 
slechts resp. met de spec. warmte van a, S of y-kadmium rekening 
hield. Dit laatste is reeds daarom niet mogelijk, omdat die spec. 
warmten tot dusverre niet zijn bepaald. 
hulp der genoemde temperatuurformules berekend, beteekenis toch niet 
toekennen, daar de reproduceerbaarheid dier cellen slechts tot 0.5 
millivolt gaat. Dit heeft tengevolge, dat men de metingen der E.K. 
dier elementen (met <(, resp. y-kadminm) met voldoende nauw- 
keurigheid door een lineaire funktie kan voorstellen, zonder dat nit 
dit feit mag worden afgeleid, dat de koëfticiënt van f in die drie 
gevallen hetzij nul, hetzij voor de drie soorten van cellen evengroot 
moet zijn. Zulks klemt te meer, als men overweegt, dat indien die 
koëfticiënt van de orde 1 millioenste ware [een waarde, die onge- 
veer overeenstemt met den koëfficiënt van den qnadratischen term 
in de temperatuurformule der WusTON-cel volgens Jaegek en Wachsmuth 
(zie ^ 9), maar die omstreeks SO 7o dien in de temperatuurformule 
van WoLFF verschilt, niettegenstaande de reproduceerbaarheid der 
9 Dissertatie, Utrecht 1916. 
Trans. Americ. electrochem. Sop. 15 , 435 (1909). 
9 Journ. Americ. Chem. Soc. 39, 1806 (1917). 
