1095 
met voldoende zekerheid bekend, andere (men denke aan den tem- 
peratnnrkoëftieiënt \an het warmte-effekt bij liet onttrekken van 
kadmiiim aan het amalgaam) ontbreken geheel, terwijl bij de be- 
rekening uit elektrische gegevens het tweede ditïërentiaalquotiënt der 
E.K. naar de temperatuur dienst doet, dat voor zeer geringe fouten 
in de elektrische metingen uiterst gevoelig is. 
18. Een ander [lunt in voN Steinwehii’s verhandeling vraagt thans 
onze aandacht. In verband met zijne berekening uit experimenteel 
bepaalde thermische gegevens (die, gelijk thans is gebleken, in verband 
met de foutieve bepaliugeu van Hoi.sboer hunne beteekenis verliezen) 
vestigt VON Steinwehr er de aandacht op, (S. 253), dat de tempera- 
tuurkoëfficiënt der chemische energie, uit experimenteel bepaalde 
thermische gegevens berekend, zich beter aansluit bij dien, welke 
de formule van Jaeger en Wachsmüth levert, dan bij dien, welken 
men uit de formule van Wolif afleidt. 
In het voorbijgaan worde er op gewezen, dat deze laatste sinds 
1 Jan. 1911 door de International Conference on el eet rical units and 
standards als standaardformule wordt aanfievolen f. 
Nu wijst VON Steinwehr op een ander punt van zijne verhandeling 
(S. 248 — 249) op de overeenstemming, die bestaat tusschen de tem- 
pei’atuur van het minimum der oplosbaarheid van CdSO^.VsH^O 
zooals hij die uit gegevens, langs thermischen weg bepaald, berekent 
(-j- 3° C.) met die, welke uit de oplosbaarheidsbepalingen van M virus 
en Funk’) zou volgen (-1- volgens de berekening van Wolef 
uit de gegevens van Myirüs en Funk). Maar de temperatuurformule 
van Jaeger en Wachsmüth levert voor die temperatuur — 9° C., 
die van Wolef ’) -j- 3“^ C., zoodat in dit geval het resultaat, afge- 
leid uit de temperatuurformule van Wot.ef, veel beter met de bere- 
kening van VON Steinwehr overeenkomt, dan wanneer men van de 
formule v^an Jaeger en Wachsmüth gebruik maakt. 
19. Hierbij merken wij op, dat de oplosbaarheidsbepalingen, door 
Ernst Cohen en Woi.ters ^) uitge\'oerd met het doel de temperatuur 
van minimum-oplosbaarheid langs direkten weg scherper vast te 
stellen, dan zulks met behnlj) van het onderzoek van Myliüs en Funk 
kon geschieden, voor die temperatuur ongeveer — 9° C. hebben 
geleverd, in overeenstemming dus met de formule van Jaeger en 
Wachsmüth. 
b W. Jaeger, Elektrische Messtechnik, Leipzig 1917, p. 129. 
b Ber. d. d. chem. Ges. 30, 825 (1897). 
Bulletin of the Bureau of Standards, Washington 5, 309 (1908). 
b Deze Verslagen 26, 795 (1917). 
