i097 
Jaeger en Wachsmüth dan met die van Woi-ff, een uitkomst tegen- 
gesteld aan die, tot welke von Steinwehh is gekomen. 
Utrecht, Maart 1920. van ’t Wovy- L aboratorium. 
NASCHRIFT. 
Tijdens het drukken van liet bovenstaande is een tweede verhan- 
deling van voN STEtNWEHR te onzer kennis gekomen, ') in welke hij 
eene vergissing herstelt, welke bij de berekening van den tem|»era- 
timrkoëfficiënt der chemische energie (langs kalorischen weg) van 
het WESTON-element was ingeslopen. Wij zullen daarom nagaan, hoe 
het numerisch resultaat zijner nieuwe (juiste) wijze van berekening, 
die tot eene uitkomst leidt, welke reeds door Kruisheer op veel 
eenvoudiger wijze is verkregen, zich aansluit bij de waarde van dien 
temperatnnrkoëtficiënt, langs elektrischen weg gevonden, waarbij wij 
gebruik zullen maken zoowel van de cijfers, door von Steinwehh 
gebezigd, als van die, welke op grond van ons onderzoek daarvoor 
in de plaats behooren te worden gesteld. 
Ten einde misverstand buiten te sluiten, merken wij op, dat de 
grootheid, die v. S. in zijne eerste verhandeling met het symbool 
Qi aanduidt, in de tweede Qh wordt genoemd. 
Wij zullen verder met v. S. (2‘^'‘‘ verhandeling) de chemische 
energie der omzetting: 
Cd 4- Hg,SO, + cH,0 .= 2Hg + (CdSO, . cH,0) 
met het symbool aandniden. 
Noemt men p en s’ het moleknlairgewicht resp. de spec. warmte 
der zich omzettende stotfen, dan is : 
dQ, 
= (s . + (s • + c (« • l^)iv — 2 (s . n)Hg — (s.pjs 
Ter berekening van den temperatuurkoëfficiënt 
der totale 
energie van het WESTONelement hebben wij drie grootheden te som- 
meeren, nl. — (1), ten tweede den temperatuurkoëfficiënt der ver- 
dunningswarmte per c (= ®/j) mol. H,0 (met negatief teeken) (II), 
en eindelijk den temperatuurkoëfficiënt der fiktieve oploswarmte voor 
c 
molen (eveneens met negatief teeken (lil). 
m — c 
dü 
Volgens V. S’s. eerste verhandeling berekent men - als volgt: 
d 1 
') Zeitschr. f. physik. Chemie 94, 6 (1920). 
Dissertatie, Utrecht 1916. 
