1098 
Voert men de waarden I, II en III in, dan vindt men: 
lietgeen na herleiding levert; 
dU 
— = (n . s) Cd + (ft . s) — 2 (fx . s)h;; — 
m—G 
m 
■ {IV) 
Deze uitdrukking is, gelijk v. Steinwehr zelf in zijn tweede mede- 
deeling 0[)merkt, niet geheel juist, en wel om twee redenen. In de 
eerste plaats moet er rekening worden gehouden met het feit, dat. 
voor het proces, dat zich in ’t eleinent afspeelt, moet worden ge- 
schreven : 
èni 
Ö'^Qh dm dm 
1»^ ~dT ~~ ÖT' 
c 
dT 
daar de koncentratie der oplossing een temperatuurfunktie is, ten- 
gevolge der aanwezigheid van ,,Bodenkürper” in ’t element. 
In de tweede plaats moet er bij het opstellen der waarden van 
den temperatuurkoëfficiënt der fiklieve oploswaïunte rekening mede 
worden gehouden, zooals trouwens reeds door Kruisheer was op- 
gemerkt, dat w een temperatuurfunktie is. Wij hebben dus 
, , d- g' 
c dq m— c 
niet op te maken de waarde van — - — --maar van — jy.-, . 
in — c d 1 dl 
Houdt men dit in ’t oog, dan vindt men (zie verhandeling 
van v. S.) : 
dU m \ 
= {d • ^)Cd + (P - 2 Kli-s)Hq (p • s)s + 
al m — c I 
c I dm 
■ (V) 
(m — r)’ dT 
1) Dissertatie, Utrecht 1916. 
