1114 
positief ladende stoffen een verlagende werking op de oppervlakte- 
spanning van het grensvlak lucht-water. 
Aan de negatieve lading moet een andere oorzaak ten grondslag 
liggen. De geringe, doch duidelijk negatieve ladingen der geconcen- 
treerde anorganische zoutoplossingen kunnen niet met de vluchtig- 
heid dezer zouten ') in verband staan, daar deze laatste, hoewel niet 
volkomen uit te sluiten, toch uiterst gering is. Uit het beslaan van 
een overgangspunt tusschen positieve en negatieve ladingen bij de 
oplossingen van sommige organische zouten, volgt als van zelf, dat 
wij twee bestanddeelen van tegengesteld teeken moeten aannemen, 
wier invloed op de overdracht van electriciteit uit de drupjes aan 
de opvangschijf ongelijk is. Wanneer men, hetgeen voor de hand 
ligt, de door dissociatie ontstane ionen als de dragers der electrici- 
teit van positief en negatief teeken beschouwt, kan men de drupjes 
verantwoordelijk stellen, die de ontladingsschijf treffen. Deze nieuwe 
lading zou zich kunnen supei’poneeren op de lading, die door de 
electriciteit van condensatiedrupjes gegeven wordt ’). 
Dat de aanwezigheid van electroljtische ionen in de drupjes een 
complicatie der nevelelectriciteit moet tot stand brengen, is begrijpe- 
lijk genoeg, daar de ervaringen omtrent Lenahd’s waterval-electriciteit 
het gewicht van de electrische dubbellaag, die zich dan in de opper- 
vlakte der druppels bevindt, in het licht stelt. Het meest naar buiten 
treft men een negatief, meer naar binnen een positief laagje aan. 
In welken zin deze complicatie moet werken, wanneer de drupjes 
zonder groote kracht tegen de plaat aankomen, is niet te zeggen '), 
maar dat bij zacht neerkomen de invloed der negatieve laag grooter 
zal blijken dan die der positieve, is te verwachten. Toch moet het 
aantal ionen in de drupjes niet gering zijn. Wanneer de ionen der 
oppervlaktelagen bij het neerkomen op de ontladingsschijf aan deze 
een lading fnededeelen, is deze uitwerking waarschijnlijk even groot 
voor de beide teekens geweest. 
De oplossingen van anorganische basen en zuren gaven, voor 
zoover wij konden nagaan, in geen enkele concentratie een lading. 
b C. Zenghelis: Ueber die Verdampfung fester Körper bei gewöhnlicher 
Temperalur. Zeitscb. f. physik. Cli. 50, 219 (1904), 57, 9 en 109 (1907). In geringe 
male bleken Ca-snlfaal, Ca-phospliaat en Ca sulphlet vluchtig. 
*) Een verband tusschen electrolytische dissociatie en reuk, in den door Backman 
voor eenige jaren aangegeven zin (toenemen der electrolytische dissociatie zou 
den reuk terugdringen), bestaat voor het mono-, di- en trichloorazijnzuur stellig 
niet, zoodat in het terugdringen van den reuk geen reden voor het optreden van 
electriciteit met negatief teeken kan worden gevonden. 
H. ZwAARDEMAKER eii F. Hogewind: Verstuivingselectriciteit en waterval- 
electriciteit. K. Akad. v. Wetensch. te Amsterdam, 28, 398—407, 25 Oct. 1919. 
