1136 
bijv. over 45o, te draaien. Het bedoelde sjminetrie-vlak in het foto- 
gratisch beeld, in de figuren 26 en 36 door ^ aangednid, bleek dan 
op de nieuwe foto over denzelfden hoek te zijn meegedraaid. De 
oorzaak der onregelmatigheid moest dus wel in het preparaat zélf 
gelegen zijn; en opmerkelijk is dan de sterke analogie van de hier 
gevonden anomalie met die, welke wij vroeger bij sommige pseudo- 
sy nimetrische kristallen hebben aangetroffen, waar wij ook, zoo bijv. 
bij het rac. triaethyleendiarnine-kohaltihroinide, bij het benziJ, enz., — 
in plaats van de vei'wachie sjn)metrie van het RöNTGEN-beeld, eene 
zulke naar één enkel sjmmetrie-vlak, waaiiiamen. 
Het eenige verschil, tusschen beide gevallen is, dat bij de vi'oeger 
onderzochte preparaten, ook tal van vlekken geheel en al ontbraken, 
— wier intensiteit dus tot nul gereduceerd was, — en dat die bilaterale 
symmetrie daar dus quantitalief in sterkere mate in het oog viel 
dan bij onze, uit een beperkt aantal makroscopische lamellen opge- 
bouwde cora|»lexen. Dat het de bijzondere eigenschappen der prepa- 
raten zijn, die zulke anomalieën bepalen, blijkt ook uit het feit, dat 
het onder omstandigheden gelukt, bij zulke pseudo-symmetrische kiüs- 
tallen individuen te vinden, die volkomen normale beelden leveren; 
zoo b.v. werden van ferroci/aankalkim weliswaar meestal naar slechts 
één vlak symmetrische beelden waargenoiïien, doch ook werd een pre- 
paraat gevonden, welks RöNTOEN-beeld eene duidelijke en volledige 
tetragonale symmetrie vertoonde. En terwijl wij bij een oogen schijn lijk 
onberis|)elijk plaatje van het pseudo-trigonale mineraal benitoiet ^), lood- 
recht op de optische as, indertijd een naar slechts één enkel vlak 
symmetrisch diffractie-beeld verkregen, gelukte het later aan Rinne ’), 
om van datzelfde mineraal een volledig trigonaal beeld te verkrijgen, enz. 
Verder bleek, dat de richting van dit sy mmetrie-vlak in het 
RöNTGEN-beeld, zoowel bij het 7?i/ca-complex met onder 60° gekruiste 
lamellen, als bij dat, welks lamellen 45° met elkander insloten, 
volkomen analoog was; en wel, dat de stand ervan in beide gevallen 
samenviel niet de bissectrix van den hoek tusschen twee opeenvolgende 
lamellen van hei complex. Aangezien een 0 [)tisch en microscopisch 
onderzoek van het preparaat in die richtingen geen enkele abnor- 
maliteit ervan aan het licht bra,cht, moest daarnit wel volgen, dat 
de oorzaak van het verschijnsel in eenige bijzonderheid bij de i-ang- 
schikking der lamellen gezocht moest woi’den. 
Bij de hexagonale mica-combinalie nu is het hetgemakkelijkst, om 
eene verklaring van het verschijnsel te geven, en wel op de vol- 
gende wijze. 
b P. M. .Iaegeb en H. Haga, deze Verslagen, 23 , (1915), p. 1293. 
2) F. PoNNE, Centralblalt für Mineralogie, (1919), p. 193 — 2()1. 
