1137 
Bij de vervaardiging van /nlke ?/i/m-cornpIexen was liet tot dus- 
verre alleen het doel, om het optische etïect van deze conihinalies : 
de schijnbare éénassigheid en de draaiing van het polarisalie-vlak, 
te demonstreeren. Aangezien nn bij elke splijtlarnel de optische 
orienteering slechts onbeteekenend van die van een rhoinbisch kristal 
loodi’echt op de eerste bissectiix afwijkt, was het voor den vervaar- 
diger tot dusverre geheel onverschillig, of hij de lamellen op elkaar 
plaatste in den stand, waarin hij ze uit hef m/ca-kristal sneed, dan 
wel of hij zulk eene lamel eens toevallig draaide over 180° om eene 
as loodrecht op het vlak van het plaatje. Het optische etïect van 
den geheelen stapel wordt toch daardoor niet merkbaar gewijzigd. 
Maar zulk eene verwisseling van rechts en links, en van voor en 
achter in het lamelletje, is nu voor de intensiteitsverdeeling der 
vlekken in het met RöNTOENstralen verki-egen diffractie-beeld geens- 
zins meer onverschillig. Immers de muscoviet heeft eene monokUme 
moleculair structuur; de intensiteits-verdeeling der vlekken in een 
RöNTGENogram van eene lamel parallel aan |001J bijv., is dus steeds 
links en rechts van het optische assenvlak verschillend. En het is 
dan duidelijk, dat eene verwisseling van de beide zijden van eene 
lamel op de bovengenoemde wijze, wel degelijk invloed zal moeten 
hebben op de symmetrie van de verdeeling der intensiteiten van de 
buigingsvlekken, zooals die in het fotografische beeld, met behulp 
van het volledige complex verkregen, tenslotte tot uitdrukking zal 
komen. 
Nummert men de lamellen van eene hexade van I tot 6, en 
neemt men het bij de bovengenoemde preparaten aanwezige geval 
in aanmerking, dat de lengte-richting der lamellen loodrecht staat 
op de richting van het geometrische sjmmetrie-vlak dei- kristal- 
structuur, dan zal, als men nu bij het opeenstapelen der zes 
lamellen onder hoeken van 60° eerst de lamellen 1 tot 5 in den 
juisten stand neemt, doch N“. 6 over J80° in haar eigen vlak draait 
om eene as loodrecht op het splijtvlak, de aldus verkregen hexade 
een diffractie-beeld moeten opleveren, bij hetwelk de intensiteitsver- 
deeling der vlekken niet langer naar zes vlakken symmetrisch is, 
doch waarbij er maar één zulk eeu syrnmetrie-vlak is, n.1. dat 
hetwelk juist den hoek tusschen de gesuperponeerde lamellenparen: 
(1 — 4), en (2 — 5), middendoor deelt, en dat dus loodrecht zal staan 
op de lengterichting van het lamellenpaar: (3 — 6). Aan de hand 
van schematische figuren, waaiin de intensiteitsverdeeling der vlekken, 
zooals die door ééne enkele lamel bepaald wordt, meer in het bij- 
zonder in het oog gevat wordt, laat zich het symmetrie-karaktei- 
dier verdeeling met niet te groote bezwaren systematisch atleiden. 
