1144 
een voeding gedurende 10 dagen uitsluitend met afgeroomde melk, 
ongekleurd meel en rijst. Na een voeding met gemengde kost en 
veel eieren steeg liet lipocliroomgelialte tot een hoogere waarde dan 
vóór het begin der proef. 
2’. Kippen hebben een hoog sernm-lipochroomgehalte. Door hen 
eenigen lijd op lipochroom-arm dieet te zetten, verdwijnt het lipo- 
chroom geheel nit hnn serum. 
3°. Koeien, die in de weide grazen, geven melk, die veel rijker 
is aan lipochroom dan bij stalvoeding (verwantschap van de kleur- 
stoffen van het gras met die van het bloedserum). Ook het bloed- 
sernm van deze runderen bevat meer lipochroom dan dat van 
stalkoeien. 
Deze conclusies komen geheel overeen met de bevindingen van 
Palmer. 
Bij de voortzetting van ons onderzoek, bleek het noodig den lipo- 
chroomrijkdom van bloedserum, plaidendeelen en dieilijke weefsels 
qnantitatief te kunnen bepalen of althans te schatten. Wij trachtten 
ons doel te bereiken langs colorimetrischen weg. 
Als vergelijkingsvloeistof gebruikten wij eene 1/24 7o oplossing 
van kalinm-bichromaat in water, terwijl het lipochroom steeds in 
aetherische oplossing onderzocht werd. Het is noodzakelijk voor 
dergelijke quantitalieve sidiattingen steeds eenzelfde oplosmiddel Ie 
gebrniken, aangezien de kleur eener zelfde hoeveelheid van een be- 
paald lipochroom in verschillende oplosmiddelen (bijvoorb. aether en 
zwavelkoolstof) zeer verschillend is. 
De bepaling van het lipochroomgehalte van bloedserum geschiedt 
als volgt: 
1 of 2 cc. serum worden neergeslagen met een gelijke hoeveel- 
heid 96 7o alcohol. De vloeistof vvoi'dt gecentrifugeerd, het neerslag 
uitgetrokken met 1 resp. 2 cc. aether. Men verkrijgt aldus een 
(onzuivere) lipochroomoplossing in aether van dezelfde concentratie 
als in het oorspronkelijke seiaim. 
Bij hoog gehalte wordt het neerslag nog eens met een gelijke 
hoeveelheid aether uitgetrokken, waarna het afgelezen gehalte met 
2 moet worden vermenigvuldigd. 
Bij hoog gehalte aan bilirnbine wordt het aetherisch extract ge- 
wasschen met enkele di-pppels zeer verdunde natroidoog. 
Vergeleken werd met de kalinm-bichromaat-oplossing met behulp 
van den colorimeter van Heli.ige. 
Het lipochroomgehalte van plantendeelen en van dierlijke weefsels 
werd aldus bepaald. 
Plantendeelen werden met alcohol gekookt, daarna in een mortier 
