1L45 
met alcohol en aether tot kleurloos extract gewreven. Het extract 
wordt gefiltreerd, daarna door waterioevoeging de kleurstof in aether 
overgebraeht. Andere plantenkleurstoffen blijven bij deze bewerking 
in de ondeiste verdund-alcoholische laag. Deze onderste laag wordt, 
zoo noodig, nog met aether geëxtraheerd, de aetherische extracten 
door voorzichtig indampen gebracht op een behoorlijke intensiteit 
van kleur. Door enkele druppels absoluten alcohol verkrijgt men 
een helder aetherisch extract. Hiervan wordt gemeten volume en 
tint. Heeft men a gr. plantendeelen, b cm.* extract, met een tint 
van c 7» van den standaard, dan wordt het gehalte . De tint 
® 100 a 
wordt dus berekend, alsof men 1 gr. stof volledig extraheerde tot 
1 cc. aetherisch extract, en dan geeft het gehalte aan, hoeveel malen 
deze tint sterker is dan onze standaard-tint. 
Diei lijke weefsels worden fijngesneden en verdeeld in 2 porties. 
Van één gedeelte wordt een waterbepaling verricht, door met ge- 
droogd zeezand op het waterbad of in de droogstoof (105°) tot 
constant gewicht te drogen. 
Het tweede gedeelte wordt gewreven met alcohol en aether en 
hiervan, evenals bij de planten, het gehalte bepaald. Het gehalte van 
dierlijke weefsels werd gewoonlijk bepaald op 1 gr. droge stof. Bij 
vet komt een vetbepaling in de plaats van een waterbepaling. Hierbij 
wordt dus het gehalte berekend op 1 gr. zuiver vet. 
De bepaling van het lipochrooragehalte van carotine-achtig en 
xanthophjii-achtig pigment in eenige plantendeelen gaf het volgende 
resultaat (de gevonden waarden beteekenen hoeveelheden pigment 
op 100 grm. vochtige stof, de kleurstof opgelost in 100 cm.* aether) 
(Zie tabel I). 
De bij deze bepalingen gevolgde methode is slechts ruw. In de 
oplossingen bevinden zich naast het pigment allerlei onzuiverheden. 
Bovendien, als het onderzoek van kleine hoeveelheden grondstof 
uitgaat, zullen geringe hoeveelheden linochroora aan de waarneming 
ontsïiappen. Vinden wij, uitgaande van JO cm. koeienserum 3 carotine 
en 0 xanthophjdl, dan is het heel wel mogelijk, dat bij het verwerken 
van groote hoeveelheden serum nog sporen xanthophyll kunnen 
worden aangetoond. 
Bij deze bepalingen hebben wij ondersteld, dat de beide groepen 
lipochroom (cai’otine en xanthophjll) in gelijke concentratie een 
gelijke kleur en kleurintensiteit hebben, en dat deze bij verdunning 
regelmatig afneemt. Volgens de onderzoekingen van Wii.lstatter is 
deze onderstelling niet Juist. Bij de groote verdunningen, die wij 
gebruikten, meenden wij de gemaakte fout te mogen verwaarloozen. 
74 ^ 
