Geologie. — De Heer Moliongkaaff biedt eeiie mededeeliiig aan 
van den Heer H. A. Brouwer over : ,Jh'eiih>n en verschuivimjcn 
nabij de oppervlakte van beroepende geantUdinalen.” I. 
(Mede aangeboden door den Heer Martin). 
Bij berg'vormende bewegingen plooien in bet algemeen de lagen 
op grootere diepte, ze breken nabij de oppervlakte. In de liooge 
ketengebergfen der continenten, zooals Alpen en Himalaja, die reeds 
zeer langen tijd aan erodeerende invloeden zijn blootgesteld, omdat 
ze reeds lang boven zee zijn verheven, is het oudere plooiings- 
verschijnsel volledig ontbloot en is de anatomische bonw in hare 
groote lijnen en in de kleinste details zichtbaar geworden. Omgekeerd 
heeft bij de modelleering der uitwendige grootvormen van het ge- 
bei’gte de erosie sinds lang een overwegenden invloed naast berg- 
vormende bewegingen verkregen ; teiavijl de richting der eerste dal- 
bodems nog van de vormen der eer ste boven zee vei'rijzende geanti- 
klinalen afhankelijk was, zijn sindsdien deze vormen door- de ge- 
zamenlijke werking van bergvoianing en erosie langen tijd beinvloed, 
waarbij het verband tusscheir de groote lijnen der tektoniek en de 
vorm der oppervlakte steeds meer is veial wenen. Waar echter de 
gebei'gten nit diepe zeeën omhoogrijzen en eei-st veel korteren lijd 
aan erodeerende invloeden zijn blootgesteld, woi-dt de uitwendige 
vorm niet in de eerste plaats door de erosie, maar wel door de 
bergvorming zelve beheerscht. In tegenstelling met de ketengebei'gten 
der continenten heeft hier de ei’osie van de tertiaire bergvorming in 
hoofdzaak nog slechts onvoldoende belaste lagen blootgelegd, van 
een ,,herrliche Entblosznng des anatomischen Baues des Gebirges” ') 
is hier geen sprake. Maar omgekeerd is de thans zichtbare uitwen- 
dige vorm van het Alpengebergte slechts ,,eine Rninenbildnng”, 
terwijl in de jonge gebergten der diepe zeeën de groote lijnen van 
de jongste phase der bergvorming zeer duidelijk in de vormen aan 
de oppervlakte tot uiting komen, hetgeen in het volgende zal worden 
aangetoond. 
‘) Alb. Heim. Geologie der Schweiz. Band II, Lief. 1, 1919, blz. 72. 
