1154 
stuk meer naar het Zuiden is gesclioven. ') Bij de breuk langs den 
Tji-Tjatil) nabij Soekaboemi bedraagt de verscliuiving minstens 4 KM., 
langs de breuken van Straat Soenda is het westelijk deel van Java 
meerdere tientallen kilometers naar het Zuiden verschoven ten opzichte 
van Zuid-Sumatra. Waar deze breuken gapend zijn, behoeven, 
zooals gezegd, om een verlenging van den geantikiinaal tengevolge 
te hebben, de breuken niet sciieef op de geantiklinaalas te staan. 
Het is mogelijk, dat de aanwezigheid van gaping langs transversale 
breukvlakken tot het ontstaan van Straat Soenda heeft meege- 
werkt en uiteraard zal ook de beweging langs de transversale 
breuken niet horizontaal verloopen, doch een vertikale componente 
hebben gehad, hetgeen niet in de, door ons thans alleen beschouwde, 
beweging der horizontale projectie tot uiting komt. In het Jura- 
gebergte zijn alleen bewegingen langs gesloten breukvlakken zonder 
rekverschijnselen bekend geworden, maar hier had de thans na 
erosie zichtbare verschuiving onder een dekkenden last van sedimenten 
plaats. De rangschikking der breuken is hier harmonisch en vertoont 
daardoor nog verwantschap met de vormverandering op grootere 
diepte, die harmonisch zonder breukvorming geschiedt. Nabij de 
oppervlakte werken verschillende factoren, zooals de samenstelling 
en gelaagdheid der gesteenten, sterker om het harmonische beeld te 
verstoren. 
Van een geantikiinaal, die zich in de richting van een continen- 
taal voorland beweegt, is de beweging in horizontalen zin o. a. 
afhankelijk van den vorm en den afstand van dit voorland. Indien 
de vorm van het voorland onregelmatig is dan zullen belangrijke 
snelheidsverschillen voor nabijgelegen punten van de horizontale 
projectie der geantiklinaalas kunnen voorkomen en belangrijke breuk- 
bewegingen kunnen plaats vinden. 
De eilandenreeks Timor-Tenimber eilanden levert een voorbeeld 
van een geantikiinaal, die zich in de richting van een voorland met 
onregelmatigen vorm beweegt ^). De 200 M. lijn der Sahoel bank 
vertoont een plotselinge rechthoekige ombuiging ten Zuidoosten van 
de oostpunt van Timor en een minder scherpe ombuiging ten Zuiden 
van het eiland Jamdena der Tenimbergroep. 
1) R. D. M. Verbeek en R. Fennema. Geologische beschrijving van Java en 
Madoera. 1896, blz. 539. L. J. G. van Es. Geol. Overz. kaart van den Ned. Oost- 
Indischen archipel. Toelichting bij Blad. XV. Jaarb. Mijnw. Verhand. 1916. II, 
blz. 132 e.v. De thans zichtbare breuken zijn, althans ten deele, reeds eerder, 
tijdens een vroegere phase in het bergvormend proces en onder een dekkende 
last van sedimenten ontstaan en langs vele kan de beweging thans zijn opge- 
houden. Het morphologische beeld wordt thans vooral beheerscht door de breuken 
in de nabijheid van Straat Soenda. 
