1159 
De snelheid waarmede de zuurstof gedurende liet onderzoek door de vaten parelt, 
moet niet te veel wisselen, daar bij sterken zuurstofstroom de menging van de 
atropine sneller geschiedt en dus eerder een antagonistische werking zich kenbaar 
zal maken dan bij een zwakken zuurstofstroom. De concentratie van de atropine- 
oplossing, waarvan steeds ’/4 ccM. wordt bijgedruppeld moet in alle proeven gelijk 
zijn, anders worden onzuivere uitkomsten verkregen, enz. 
Met inachtneming van de noodige voorzorgen verrichite v. Lidth 
DE Jeude een serie nauwkeurige onderzoekingen, waarvan de resul- 
taten voor zoover ze voor de onderhavige kwestie van belang zijn, 
als volgt kunnen worden samengevat: 
De pilocarpinewerking is afhankelijk van de concentratie waarin 
het vergift in de den darm omgevende Tyrode vloeistof aanwezig is, 
en niet van de absolute aanwezige hoeveelheid. 
De atropinewerking op zichzelf (remmende invloed van kleine 
dosen) is meer afhankelijk van de absolute hoeveelheid dan van de 
concentratie waarin het vergif aanwezig is. Bij de hooge atropine- 
dosen (12.5 a 150 mgr. op 75 ccM. vloeistof) wordt deconcentratie 
beslissend. 
Ook de antagonistische atropinewerking houdt volgens v. Lidth 
DE Jeude verband met de absolute hoeveelheid en Jiiet met de con- 
centratie waarin het vergif aanwezig is. 
Verder vond v. Lidth de Jeude dat in het algemeen bij sterk 
verschillende pilocarpinedosen en pilocarpiiieconcentraties de atropine- 
dosen, die moesten worden toegevoegd, zeer weinig verschilden. 
De eenige betrekking welke bij het antagonisme pilocarpine-atropine 
op den darm tusschen de waarden der beide vergiften door hetn 
werd gevonden was, dat bij sterke stijging der pilocarpinedosis 
(100 maal de uitgangswaarde) de atropine dosis slechts weinig toe- 
nam (3 a 5 maal). Hiermede waren dus de uitkomsten bevestigd 
die Magnus in 1908 meegedeeld had 0- Magnus had toen nl. gevonden 
dat bij stijging der pilocarpine dosis (tot 50 maal) de voor het 
antagonisme noodige atropine dosen niet — of althans minder dan 
10 maal — steeg. 
Hoewel v. Lidth de Jeude’s methode voor het doel waarvoor hij 
ze benutte, zeer bruikbaar was, kon ze niet zonder meer worden 
aangewend in gevallen waar het gold, phjsiologische waardebepaling 
van atropineoplossing te verrichten, daar groote individueele ver- 
schillen bestaan in de reactie van den darm van verschillende dieren 
en zelfs in de reactie van verschillende darmstukken van hetzelfde 
9 R- Magnus. Kann man den Angriffspuiikt eines Giftes durch antagonistische 
Giftversuche bestimmen? Pflügers Arch. B. 123. S. 99. 1908. 
75 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVIII. A". 1919/20. 
