1180 
verschillende gassen is waargenomen, verklaarbaar (zie bijv. diss. 
p. 92). 
Tevens is de toename van A p met de stroomdichtheid gemak- 
kelijk in te zien. Want voor het geval de aard der dragers zich 
niet met de stroomdiclitheid wijzigt — hetgeen men voor het ex- 
perimenteel bestreken gebied op een enkele uitzondering na (argon) 
wel kan aannemen — dan zal men voor formule 5 in de plaats 
kunnen stellen 
1 760 
q = -.A. .2,32.10-4 ( 9 ) 
a p 
waarin a bij constanten gasdruk en niet sterk varieerende spanning 
een constante is, welker waarde vele malen de eenheid is. Stellen wij 
760 
.2,32.10-4 =:6 
a p 
dan wordt (9) ; 
q = b.A (10) 
Ook omtrent de diffusie kunnen wij iets naders zeggen : Zoowel 
formule (1) als (2) leert, dat de diffusie evenredig met A is. Zij 
moet in verband met de electrische condities ook een functie zijn 
van variabelen van electrischen aard. De eenige drijvende kracht 
voor de diffusie is evenwel A p en daarmede moet dus steeds de 
terugstrooming evenredig zijn. Wij kunnen dus schrijven: 
q = Lp.(p{x,y ...) (11) 
Zoodra er in de anode ruimte enkele ccm. van het sterk verdunde 
gas bijgekomen zijn, stelt zich de stationnaire toestand in. 
Combinatie van (11) met (10) geeft: 
b .a . = Lp .(p{x,y .. .) 
of : 
Lp = A .b .(p' {x,y) . . . . . . . (12) 
waardoor de evenredigheid van A p met A tot uitdrukking komt. 
7. Over de centra der luminescentie. 
a. Wij hebben in ons proefschrift aan de hand van de verkregen 
experimenteele intensiteits-metingen bij gassen en mengsels van 
gassen aan de beschouwing van het mechanisme der electro-lumines- 
centie aandacht gewijd. Mede in verband met het thans nader be- 
schouwde drukeflfect, willen wij hieraan eenige uitbreiding geven. 
Herinneren wij er allereerst aan, dat de objectieve intensiteits- 
metingen leerden, dat de intensiteit der lichtemissie van een gas 
evenredig met de toegevoerde energie is, zoolang bij verandering 
