1184 
dan verplaatst het zich in zijn optisch gedrag, dat immers door de 
buitenste electronen wordt bepaald naar de voorafgaande verticale rij. 
Deze opvatting leert ons, dat ook bij volledige ioniseering de licht- 
emissie in hoofdzaak bepaald wordt door de achtergebleven atoom- 
rest (ion) en niet door het tenigkeeren van het afgescheorde electron 
tot het ion. 
e. En hier ligt dan naar onze meening de verbindingsschakel tot 
de opvatting, welke J. J. Thomson nog korten tijd geleden naar 
voren heeft gebracht, waarbij hij aanneemt, dat de electro-lnmines- 
centiestraling bij voorkeur geschiedt bij recombinatie van vrije elec- 
tronen met ionen (Phil. Mag. 37, 419, 1919) ^). 
Na het bovenstaande is deze opvatting o.i. niet zonder meer te 
te handhaven. Maar wel is het duidelijk, dat juist bij opwekking 
van straling door een krachtige uitwendige electrische energiebron 
ionen moeten optreden en deze resten zelf zijn inderdaad aan de 
krachtige lichtnitzending in hoofdzaak debet. 
Dat bij combinatie van het ion met een electron een aanzienlijke 
beroering in het molecuul optreedt, welke eveneens tot lichtemissie 
der verschillende ,,erregte” toestanden aanleiding geeft, is duidelijk. 
Dat dusdanige lichtemissie plaats heeft bij bedoelden terugkeer is, 
voor het gebied der phosphorescentie, door P. Lbnakd experimenteel 
zeer waarschijnlijk gemaakt. 
8. Samenvatting. 
Resumeeren wij, dan leeren de uit het proefschrift van den schrijver 
en de voorgaande berekeningen resulteerende consequenties: 
1. De waargenomen druketfecten zijn in hoofdzaak te wijten aan 
het verschil in het aantal moleculen, dat bij de ontlading der positieve 
en negatieve ionen aan anode en kathode ontstaat. De electrische 
wind speelt in directen zin slechts een zeer ondergeschikte rol. De 
grootte der drukverschillen varieert met aantal, massa, lading, be- 
wegelijkheid der positieve en negatieve ionen. Vandaar de afhanke- 
lijkheid van de electrische variabelen, den gasdruk, den aard van 
het gas. 
Het blijkt inogelijk tot een physische interpretatie van de factoren, 
die tot het drukeffect (A p) leiden, te komen, welker consequenties 
tevens met de afhankelijkheid van Ap van verschillende variabelen 
in overeenstemming zijn. 
2. In de lichtende positieve zuil komen met massa beladen 
positieve en negatieve ionen voor, alsmede in aanzienlijke mate 
b Vergel. ook Engineering 107, 410 (1919). 
