780 
duidelijk samengesteld zijn uit rijen van vlekjes, wier aantal over- 
eenkomt met dat der annuli of secundaire ringen, waaruit ieder 
segment van het rupsenlicliaam is samengesteld. Het aantal dezer 
annuli bedraagt bij de achterlijfsringen, met uitzondering van de 
twee achterste, standvastig acht, bij de borststuk-segmenten is het 
lager, wat waarschijnlijk wel op reductie zal berusten. Op eiken 
annnlus staat één rij van lichte vlekjes op donkeren grond. Van de 
betrekkelijke grootte der afzonderlijke vlekjes hangt het af, of zij 
den indruk van een lichte of van een donkere plaats der rupsen- 
hnid zullen teweegbrengen. Groote lichte vlekken op overeen- 
komstige hoogte van opvolgende annuli scharen zich tot lichte over- 
langsche strepen, kleine daarentegen vormen lichte stipjes in een 
donkere baan. Hier en daar gaan deze slipjes geheel verloren, dan 
ontstaat een zwarte vlek. Zoo draagt de prolhorax niet anders dan 
op zijn flanken twee groote epistigmale donkere vlekken, die zich 
caudaalwaarts voortzetten in donkeie banen, welke op de abdomi- 
naalsegmenten telkens door de schuine lichte strepen worden door- 
sneden. Op meso- en merathorax is een lichtbruingele mediane 
dorsaallijn aanwezig, benevens twee lichte subdorsaalstrepen, van 
de eerste gescheiden door donkere banen, die op het voorste deel 
van ’t segment het karakter van donkere vlekken aannemen. 
Subsligmaal bevindt zich een zeer breede lichte baan. Boven de 
wortels der pooteii strekken zich twee donkere overlangsche lijnen uit. 
Dit alles vindt men op de abdominaalsegmenten terug, maar in 
gewijzigden, meer samengestelden vorm. De dorsaalsireep zet zich 
van den thorax op de achterlijfsringen onafgebroken voort, als een 
lichte band, die op ’t midden van elk segment eenigszins versmald 
is, terwijl daarentegen aan den voorrand daarvan een paar geelwitte 
stippen, gescheiden door een zwart streepje, meehelpen om den 
eersten annulus van iederen abdominaalring bijzonder in ’t oogloopend 
te maken. Voornamelijk wordt dit echter teweeg gebracht door de 
twee scherp uitkomende zwartbruine vlekken aan den buitenkant 
dezer lichte dorsaalblokjes, en door de helder witte stippen, waar- 
door deze zwarte vlekken zelf weer lateraal waai-ts worden begrensd. 
Deze reeks van afwisselend lichte en donkere vlekken op den 
eersten annulus bestaat klaarblijkelijk uit niets anders dan sterk 
geprononceerde leden van de voortzetting der drie lichte en twee 
donkere lijnen, die over de rugvlakte der thoracaalsegmenten loopen. 
Daarmee in overeenstemming, ziet men dan ook van elk der zwaï-te 
vlekken een donkeie baan zich caudaalwaarts uitstrekken. In verband 
met de zich naar ’t midden der segmenten versmallende lichte dorsaal- 
streep, convergeeren deze donkere banen naar die plaats, om zich 
