784 
waarneembare indeeling der lichaamssegmenten in een reeks van 
acht ringvormige onderdeelen het duidelijkst in het oog valt. 
Maar ook bij de twee andere soorten is de opbouw der diagonaal- 
strepen (paars en wit bij ligustri, paars en geel bij atropos), uit 
trappen van donkere en lichte blokjes, duidelijk. 
Van die van de eerstgenoemde treft ons in dit verband de 
eigenaardigheid, dat aan den voor-ondeikant der diagonaalvegen en 
in hun verlengde, (dns als buikwaartsche voortzetting dezer vegen 
op het voorafgaande segment) een rij van drie of vier witte stipjes 
voorkomt, die naar voren toe hoe langer hoe kleiner worden. In 
dit verlengstuk der witte vegen heeft dus de versmelting der vlekjes, 
waaruit zij samengesteld zijn, nog niet plaats gevonden. 
Bij de groene rups van atropos zien wij een ander bewijs voor 
de stelling, dat meer uitgebreide kleurenstrepen, -banen en -velden, 
door ineenvloeiing van in dwarsrijen geplaatste kleinere stippen 
zijn ontstaan. Hier vinden wij n.1. zoowel op de blauwachlige rug- 
streep als op de daaraangrenzeude gele subdorsaalbanden en de 
paarsroode schuine zijl)anen, groepen van tnberkels, die duidelijk 
ter weerszij der middellijn, in caudaalwaarts afnemend aantal van 
drie, twee of één, op acht dwarse rijen zijn gerangschikt, welke 
rijen overeenkomen met de acht ringen, waaruit iedei- segment 
bestaat. Elk dezer tuberkels draagt, of droeg tenminste ooi'spronkelijk, 
een haartje. Op de paarse banen zijn de tuberkels van denzelfdeii 
tint als de geheele streep, slechts iets donkerder; in het geel en 
het blauw daarentegen behouden zij diezelfde wijnroode kleur. Op 
de voorste rij van ieder segment, waarop het aantal tuberkels ook 
het grootst is (drie of vier ter weerszij van de middellijn) breidt 
zich die roode kleur zelfs rondom de twee zijwaarts geplaatste 
knobbeltjes uit, zoodat deze tot één grootere donkerroode vlek ineen- 
vloeien. Let men op alle segmenten te zamen, dan staan deze laatste 
vlekken dus aan beide kanten van de middellijn in een reeks ge- 
rangschikt langs de subdorsaalstreek, en die reeks laat zich terug- 
vinden bij convohmli, als de bovenvermelde rij donkere subdorsaal- 
vlekken, onmiddellijk aansluitend aan een diergelijke van helder 
geelwitte plekjes, ter weerszij der dorsaallijn, welke laatste lijn 
door donkere streepjes (3 achter elkaar op ieder segment) wordt 
gemarkeerd. 
Overgaande tot de beschouwing der lichaamsteekening van de 
imagines, en beginnende met die der abdominaalringen van convol- 
vuli, vinden wij hier de dorsaallijn als een reeks zwarte streepjes 
terug. 1’er weerszij daarvan ligt de subdorsaalteekening als een 
opeenvolging van grijze blokjes, die lateraalwaarts door een gebogen 
