785 
ointrek gescheiden worden van de teekening der (rugwaartsche) 
flanken. Deze laatste bestaat op lederen achterlijfsring nit drie dwars- 
banden; een smalle witte vooraan en daarachter twee veel breedere; 
één rozeroode en één gitzwarte. Dit stel van drie dwaï'se banden 
herhaalt zich zeven maal ; daarachter volgt nog een segment, dat 
slechts een zwart riigstreepje vertoont. De ventrale rand dezer zijde- 
teekening vertootit een bijna rechte lijn, die nog een eindweegs 
boven de reeks der stigmata gelegen is. De overschietende epistig- 
inale zoom is weinig in ’t oogvallend gekleurd, evenals trouwens de 
geheele hypostigmale buikzijde; toch kan men doidierder bosjes van 
haargroepen onderscheiden, die aansluiten bij het rood en zwart, 
terwijl vlak boven de stigmata een band van witte haarvlokken loopt. 
Ofschoon zooals gezegd de buikzijde geen duidelijke schakeering 
van kleui-en vertoont, vallen toch juist daardoor een |)aar donkei'e 
vlekken in de x entrale middellijn, aan den voori-and van ’t vierde 
en vijfde achterlijfssegment, sterk in ’t oog. 
De dwarsbandteekening der dorsale lateraalvelden schijnt mij te 
berusten op de oorspronkelijke kleuring in dorso-ventrale richting 
der acht annnli, waarin ieder segment verdeeld is. Vei'inoedelijk 
vertegenwoordigt het wit den voorsten annulus, het rood de vier 
volgende, het zwart de drie laatste, maar de grenzen der afzonderlijke 
annnli zijn bij convolvuli niet te onderscheiden. Bij andere imaginale 
Sphingiden is dit echter, zooals wij zien zullen, wel het geval. 
Vergelijken wij nu deze teekening van het abdomen met die van 
den thorax, dan kunnen wij opmerken, dat aan de rugzijde van 
dezeji laatste de grijze grondkleur, waarover tei' weerszij \ an de 
middellijn een drietal donkerder overlangsche lijnen loopen, blijkbaar 
als een verbreeding der doi-saalteekening van het abdomen te be- 
schouwen is. Boven de vleugelwoi’tels loopt een grijswitte lijn van 
lange vlokkige haren, die de voortzetting der witte dwarsband- 
teekening van de achterlijfsringen vormt, eii wel van het dorsale 
stuk dier dwarsbanden, dat o[) het tweede abdominaalsegment reeds 
het karakter van een afgeronde witte vlek l)ezit. Deze lichte streep 
boven den wortel der vleugels (epipterygeaalstreep) is vermoedelijk 
niet het homologon der witte subdorsaallijn op den thorax der rups, 
al vertoont ook de daareven genoemde witte vlek op het tweede 
achterlijfssegment overeenkomst met de lichte plek op den eersten 
annulus van het overeenkomstige segment der rups. De epipteryge- 
aalstreep ligt meer ventraalwaarts, en schijnt mij eerdei' overeen te 
stemmen met de lichte epistigmaalband der rups. 
In de derde plaats is er een duidelijk verband tusschen de teeke- 
ning der bovenvlakte van den achtervleugel en die van de dorsaal- 
51 
Verslagen der Afdeeling Natuiirk. Dl. XXVIII. A». 1919/20 
