787 
breideiide zwarte tO|)peii veel meer dan bij deze den indrnk van in 
een rij geschaarde donkere subdoi'saalvlekken, die van elkaar gescliei- 
den worden door de iets zijwaarts nitspi-ingende vóórhoeken der 
lichtbruine dorsaal velden. 
Zoo ontbreken bij /ii/nstri de witte laterale dwarsstrepen aan den 
voorrand dei' segmenten, of beter gezegd, zijn zij door zwarte ver- 
vangen, welk zwart met dat langs den achteirand van het voor- 
gaande segment samenvloeit, terwijl het zwart tnsschen den eersten 
en den tweeden achterlijfsring beperkt is tot een snl)dorsale vlek. 
Ook zijn de zwarte en de roode dwarsbanden aan hnn ventrale 
inteinde scheef afgesneden, en veroorzaken zij daai'door een zig- 
zaglijn op eenigen afstand boven de stigmata-reeks, die beantwoordt 
aan de serie van diagonaalstrepen op de achterlij fsringen der rups. 
Aan de buikzijde is, veel vollediger dan bij convokmli, de teekening 
behouden gebleven, de donkere ventraallijn loopt over alle seg- 
menten, ter weerszij daarvaji liggen lichte velden, die op de hoogte 
der stigmata door een gekartelde donkere lijn worden begrensd. Ook 
op den thorax is de overeenkomst met convolvuli treffend, en is 
vooral de lichte epipterygiaal-band lüjzonder schei’p afgeteekend. 
De overeenkomst in teekening tnsschen de abdominaalsegmenten 
en de achtervleugels is nog meer in ’t oog vallend dan bij convol- 
vnll, omdat bij Ugustri de grondklenr der achtervleugels in ’t roze- 
roode speelt, vooral aan den vleugelwortel, en dit rood zich zelfs 
op den wortel der voorvleugels voortzet, terwijl de zwarte vleugel- 
baiiden nauwkeuriger in ’t verlengde van die der voorste achterlijfs- 
ringen liggen, en daarbij minder hunne oorspronkelijke samenstelling 
uit een rij van tusschenadercelvlekken verraden. 
Ook l)ij atropos vindt men al de boven besproken overeenkomsten 
terug, zij het in andere tinten en schakeeringen. Beginnende met 
het achterlijf, komt de dorsale baan daarop met die der rups over- 
een, zoowel in den V-vorm zijner segmenten als in de blauwige 
kleur daarvan. De rozeroode kleur \au conuolvidi en Ugvstri is 
bij atropos vervangen door booggeel, en de dorsale grenzen tusschen 
de gele zijveldjes op het achterlijf en de blauwe dorsaalblokjes loopen 
in dezelfde schuine richting als de zijranden der V-vorrnige elementen 
van de dorsaalteekening der i-ups. 
Aan de buikzij van het achterlijf is de zwarte teekening langs 
den voorrand der segmenten, tenminste bij de voorste daarvan, goed 
ontwikkeld, en vertoont zij langs de hypostigmaal- en subventraal- 
lijnen duidelijke verbreedingen, die op de aanwezigheid van vlekken- 
rijen daar ter plaatse wijzen. 
Evenals bij ligustri zet zich de lichte (hier bij dtropos gele) kleur 
51 * 
