792 
’t optreden eener tegenstelling in tint tnsscdien nabij elkaar gelegen 
vlekjes, die oorspronkelijk aan elkaar gelijk waren, kan grooler 
rijkdom aan kleuren teweeg gebracht worden. Door samenvloeiing 
van reeksen van primaii'e vlekjes ontstaan vertikale, horizontale en 
schnine lijnen, door vergrooting van vlekken en (of) versmelting met 
nabnrige vormen zich maculae, oogvlekken, banden en velden. Ook 
knnnen al de afzonderlijke vlekken ineenvloeien tot één algemeene 
kleur. 
Opmerkelijk is ook het feit, dat evenals de vóórzoom der beide 
vleugels dikwijls anders en sterker is geteekend dan de overige 
oppervlakte (vooral aan den onderkant) ook de eerste anmilns van 
ieder segment in scherpte van teekening en kleni'ing de overige 
annnli overtreft. 
Hoe beknopt het materiaal, waaraan ik mijn onderzoek verrichtte, 
ook zij, toch ben ik daardoor nog meer overtuigd geworden van de 
juistheid der opvatting, dat tnsschen de klenrenteekeningen van rnps, 
pop en imago een oorsproiikelijk verband l)estaat, en dat dikwijls 
het patroon van het imaginale stadium een oorspronkelijker type 
vertoont dan dat van de volwassen rnps. 
Het onderscheid tnsschen thoracaal- en abdominaalpatroon, dat 
reeds in de jongere rnpsen-instars zich nit in de verschillende wijze 
waaro[) de setae verspreid staan (zie .). T. Oudemans en A. Schier- I 
heek) blijft zich ook in de latere instars handhaven als verschillen ! 
in kleur en teekening, die bij de groote meerderheid der rupsen zijn i 
0 [) te merken. Gelijksoortige teekening op borststuk en achterlijf | 
berust waarschijnlijk op secundaire gelijkmaking. i 
Groningen, Januari J920. 1 
