849 
staafjes en mikrokokken. De bewegelijke niikrokokken herinneren 
aan JSfitrosomonas en andere inikronionaden. 
Sporenvortners met chemosjnthese bestaan niet. 
PlaaikuUnar. 
De bewerkers van de denitrilieatie met zwavel heb ik op 
verschillende vaste kultiuirbodems trachten te isoleeren, echter 
met het gevolg', dat de op organische bodems zni\er geknltiveei'de 
koloniën in het anorganische mengsel meestal niet of slechts zwak 
denitrificeerden, alleen die der kiezelplaten waren slechts loeinig ver- 
zwakt. De gebruikte bodems waren : nitgewasschen agar opgelost in 
gedistilleerd water met voedingszouten ; of leidingwateragar met 1 
zwavel of V 2 Vo thiosulfaat, 0,1 “/„ kalisalpeter en 0,02 "/o bikalium 
fosfaat; of kiezelplaten met hetzelfde mengsel, waaraan krijt was 
toegevoegd; of, eindelijk gewone bonillonagar en bonillongelatine. 
Wat de kultuurbodems betreft, die organische stof bevatten, het 
volgende. Worden daarop vlokjes van de zwaveldenitrificaties afge- 
streken en bij 30° C. gekultiveerd, dan verkrijgt men reeds binnen 
24 unr goed onderscheidbare koloniën, die vooral op de vleesch- 
bouillonplaten met opmerkelijk groote snelheid voortgroeien. De twee 
of drie hoofdsoorten, welke onder de denitriticatoren zijn te her- 
kennen laten zich daarbij gemakkelijk onderscheiden. Op de bodems 
zonder thiosulfaat maar met zwavel blijven de koloniën klein en zijn 
niet voldoende onderscheidbaar wegens de troebeling van den bodem ; 
toch heb ik ook deze koloniën verder onderzocht door daarvan 
afstrijksels te maken op bouillonagarplaten steeds met het resultaat, 
dat zij zich daarop meer of minder gemakkelijk ontwikkelen. Kolo- 
niën, die dit niet doen heb ik niet gevonden. 
Ook heb ik getracht met die gedeelten van de streepeu op de 
zwavel en thiosnlfaatplaten, welke zich tusschen de koloniën be- 
vonden, anorganische denitrificaties te verkrijgen, maar zoowel bij 
aërobe als anaërobe uitzaaiing steeds te vergeefs. Met kleurmiddelen 
en mikroskopisch konden in deze tusschenruimten ook geen bakteriën 
of mikrobeji van aïideren aard gevonden worden. Het is derhalve 
zeker dat de bewerkers van de anorganische denitrilicatie tot koloniën 
uitgroeien zoowel op de zwavel-krijt- als op de thiosulfaatplaten en, 
zooals beneden nog nader zal blijken ook op de gewone bouillon[)laten. 
De zeer onwaarschijnlijke hypothese, dat zij obligate anaëroben 
zouden kunnen zijn is door deze waarnemingen weerlegd. Deze erva- 
ringen zijn in goede overeenstemming met de opvatlitig, dat de bewer- 
kers door den groei bij toetreding van de lucht en bij aanwezigheid 
van organische stof hun vermogen tot autotrophie verliezen. , 
