851 
kiemen zich bij voeding met organiecdi voedsel, op of in organische 
kiiltuurbodeins vermeerderen. 
Vooral op de bouillonplaten bij 30° C. is de ontwikkelingssnelheid 
der koloniën groot. Naar het schijnt zijn daarbij een vier of vijftal 
soorten betrokken. Drie of vier ervan denitrificeei'en in vleesch- 
bouillon met O.J a J"/» kalinmnitraat krachtig en zij hebben zoozeer 
de overhand, dat niet denitrificeerende soorten in het koloniënraengsel 
moeielijker te vinden zijn. Er bestaat zelfs geen zekerder en gemak- 
kelijker methode om denitrificatoren van organisch voedsel Ie ver- 
krijgen dan juist de zwavel- of thiosnlfaat-krijt-nilraat-proef. Want 
terwijl het dikwijls moeielijk is om uit de orgatnsche denitriticaties 
de bewerkers af te zondei’en, ') is dit hier volstrekt niet het geval. 
Onder de op de platen gekweekte koloniën nit het anorganische 
mengsel zijn er, zooals werd opgemerkt, enkele te vinden die met 
organisch voedsel niet denitriticeeren. Waarschijnlijk leven zij in de 
zwavel-krijtkaltnren als saprophyten ten koste van de organische 
stof door de antotrophen gevoi'ind. 
Op kiezel-thiosnlfaat-nitraat-krijlplaten ontwikkelen zich na 2 a 
3 weken geelachtige koloniën van 1 a l'/, lïiM. middellijn en bijna 
1 mM. hoog, blijkbaar autotroph. In het door uitkoken Inchtvrij 
gemaakte anorganische mengsel gebracht, geven zij bij 28° C. reeds 
na 24 uur een krachtige denitrificatie. Bij uitzaaiitig op vleesch- 
gelatine blijken de koloniën te bestaan uit twee weeke variëteiten ■■') 
van B. stutzeri, die de gelatine niet smelten en waarvaji de ééne 
nog de bekende struktuur vertoont, terwijl de tweede, die verreweg 
het algemeenste is, die struktuur geheel mist en uit een witte zachte 
massa van uiterst kleine staatjes bestaat. In bouillon-nilraat verloonen 
beide krachtige denitriticatie; vooral bij den weeken vorm is dit ver- 
mogen buitengewoon ontwikkeld, zoodat het verreweg de sterkste 
denitrificeerende bakterie is, welke ik ken. Bij terngenten uit het 
organische voedsel in het anorganische blijkt ook hier, dat chemo- 
synthese en anorganisch denitriticatievermogen dan verdwenen zijn. 
De helangrijksle soorten. 
De koloniën uit de zwavel-krijt-denitrificaties die zich op de 
b De belangrijkste denilrificeerende bakterie van den grond, de sporen vormende 
Bacillus nitroxus, kan in plaatkulliiren wel aëroob gekweekt worden, maar verliest 
daarbij bet denitrificeerende vermogen geheel of gedeeltelijk. B'j sommige soorten 
zooals Bacterium stutzeri, B. %)ijocyaneum, B. denitrofluorescens is dit niet het 
geval ; zij behouden, bij volle aëratie gekweekt in plaatkultureu en in de collecties, 
in den loop van jaren hun denitrificeerend vermogen onveranderd. 
Eigenlijk drie variëteiten, maar de derde, die het karakter van de gewone, 
taaie geplooide koloniën van B. stutzeri vertoont, is zeldzamer. 
