858 
de praktijk voorkotneiide gevallen van adsorptie van odorivectoren 
aan vaste oppervlakken. 
De adsorpties van de tweede soort zijn zeer zeldzaam. Zij kunnen 
eigenlijk alleen plaats liebben aan^ zoi’gvuldig gereinigde oppervlakten 
van barnsteen, zwavel of paraffine, waarop het condensalielaagje in 
behoorlijk verwarmde lucht kan ontbreken en die dientengevolge 
uitstekende isolatoren voor statische electriciteit zijn. 
De adsorpties van de derde soort realiseeren zich bij de vast- 
hecliting van emanatie, aan alle aardsche voorwerpen, die als 
negatief electrisch geladen mogen woi'den aangemerkt en zij doen 
zich in opzettelijke proeven voor, wanneer gassen, waarin gasionen 
of condensatiedrupjes, tusschen condensator|)laten worden gebracht. 
De adsorpties van de Ie soort zijn in het dagelijksch leven alom 
tegenwoordig. Aan hot condensatielaagje, dat elk voorwerp bedekt, 
hecliten zich krachtens het theorema van Gibbs ‘) alle stoffen, die 
de op[)ervlaktespanning van de vloeistof, waaruit het laagje bestaat, 
verlagen. In hoofdzaak bestaat het condensatielaagje uit water en 
aangezien alle reukstoffen de oppervlakte-spanning van water ver- 
lagen’), zal de adsoi'ptie van odoi'ivectoren universeel moeten voor- 
komen. In het bijzonder zullen juist die r-eukstoffen sterk geadsor- 
beerd worden, die een groote oppervlakte-activiteit bezitten. 
0|) de samenstelling van het geadsorbeerde lucht-vocht-laagje 
schijnt grooten invloed te worden uitgeoefend door de onderlaag. 
Men mag aannemen, dat allerlei oxjdatieproducten en ontledings- j 
producten van de vaste onderlaag, gelijk ook stoffen, die er in | 
opgelost zijn, in het condensatielaagje zullen overgaan. Op metalen j 
zal men de oxjden, op glas het alcali, op eboniet zwavelzuur mogen 
verwachten. Ook kwarts is hygi'oscopisch en aan zijn op|:)ervlak kent 
de colloïdchemie een reactie toe. Ik ben geneigd aan deze in ■ 
het condensatielaagje o|)gelosle bestanddeelen het specifiek karakter 
toe te schrijven, dat krachtens do ervaring aan de adsoi'ptie van > 
geuren door bepaalde opjiervlakten toekomt. 
Mijne methode, (doorvoeren van lucht met een snelheid van 100 
cub. cM. per sec. door c\ylinders van diverse stof met 0,8 cM. 
was toegevoegd) veroorlooft de hoeveelheid riekende materie vast 1 
te stellen in de lucht, die langs de binnenvlaktedercjlinders is gestreken. 
Daartoe moet rekening worden gehouden met de odorimelrische 
0 J. WiLLARD Gibbs, Thermodyn. Studiën, Uebersetzt von W. Ostwald, Leipzig 
1892, S. 258. 
’) Acta otolaryngologica. Vol. 1, p, 54, 1918. 
