870 
alles wat leeft, moeien ze in een ander milieu hun protoplasma 
wijzigen, waar immers alle celleven niets anders is dan een wissel- 
werking van het protoplasma met de omgeving. 
Waar nu de neutrophiele cellen alleen in het bloed bestaanbaar 
zijn, is het niet meer dan logisch, dat het ontstaan van de nenti'O- 
phiele korreling met alle levenseigenschappen, die daarmede annex 
zijn, een gevolg moet zijn van de levensvoorwaardeti, die het 
bloed biedt, welke voorwaarden dit ook zijn (meri zou kunnen 
denken aan aanwezigheid van roode bloedlichaampjes, hooger eiwit- 
gehalte, enz., enz.). Het een werkt in op het ander en het andere 
weer op het een; men zou zich b.v. best kunnen voorstellen, dat 
vorming der roode bloedlichaampjes en nentrophielen het gevolg is 
van het hooge eiwitgehalte en dit laatste weer omgekeerd zijn ont- 
staan dankt aan de genoemde cellige elementen. Evenzeer is mogelijk, 
dat alleen bepaalde veranderingen in het bloed (langzamer stroom of 
gewijzigde reactie) den prikkel vormen, die leidt tot de omvorming 
van het protoplasma. 
Daaruit volgt, dat bij den vooi'tdurenden aauvoer van weefselcellen 
in het bloed een soort evenwicht moet ontstaan. De voortdurend j 
gevormde neutrophiele cellen, als dragers van de bloedeigenschappen 
bij uitnemendheid, zullen ook hel sterkst de neiging hebben tot 
emigi'atie; daar evenwel hun proto[)lasma deels irreversibel is ver- 
anderd, men zou kunnen zeggen gespecificeerd, gaan ze nu in het | 
weefsel snel Ie gronde, en wel het meest lytisch. Deze emigratie ^ 
zal steeds komen als de tegenstelling bloed- weefsel vergroot wordt, 
en dit zal o. a. het geval zijn bij elke abnormale weefselfunctie, | 
zooals het gevolg is van elke injectie. De verhoogde tegenstelling 
leidt tot verhoogde emigratie van poljnucleairen, en tot sterke locale j 
atti'actie van de bloed-ly mphocylen. Bij deze ophooping in massa in , 
de capillairen wordt echter zeer S|)oedig de tegenstelling geneutrali- | 
seerd, d. w. z. de verschillen tusschen bloed en weefsel worden j 
vervaagd; er komt wat we noemen myeloid weefsel; eensdeels ’ 
leveren de ejidotheelcellen nieuwe capillairen, treden dus in contact | 
met het weefsel, daarnaast treden ook lymphocjten, gegranuleerde j 
celle)! en bloedeiwit tusschen weefselelementen. De embryonale toe- 
stand keert terug, de verschillende celtypen, die hier gevonden j 
worden, houden elkaar in evenwicht en hier zien we nu ook j 
de omvoi-ming van lymphocyten in gegranuleerde cellen, welke 
daarop verder kunnen emigreeren naar het exsndaat, als de weefsel- 
prikkel nog doorwerkt, of zich in het bloed storten. In overeen- 
stemming hiermede zieji we zeer spoedig de verstoring van het 
evenwicht weer opgeheven worden. 
I 
