871 
Een der^elijke plaatselijke menging van bloed en weefsel zon 
nn ook voor het beenmerg kunnen worden aangenomen, onder den 
invloed van een permanent aanwezigen prikkel, die de elementen van 
het bloed vasthoudt en steeds vernieuwt. Mjeloblaslen zullen dus 
in dezen gedachtengang alleen daar uit ongeditFerentieerde cellen 
kunnen ontstaan, waar bepaalde eigenschappen van het bloed zich nog 
doen gelden, dus in de onmiddellijke nabijheid van, waarschijnlijk 
ook wel iti de bloedvaten; naar allen schijn zijn de factoren hier- 
voor vooral aanwezig, als zich vele ,,ly mphocytaire” cellen [)laatselijk 
bij ruime bloedvoorzieuing ophoopeu, en komt het daartoe in het 
geheel niet, als de invloed van het [)loed niet meer dan verwijderd 
zich doet gelden. Zoo is het te vei'klaren, dat de metaplasie in 
inyeloid weefsel in de milt nooit gevonden wordt in de Ijmph- 
follikels, maar altijd in de bloedrijke pidpa. Immers de pulpa is bij 
uitnemendheid een weefsel, waarbij bloed en weefsel onontwarbaar 
gemengd zijn. Op grond o. a. van het hier medegedeelde lijkt het 
ons daarom aangewezen, liever niet te spreken van ges[)ecificeerde 
cellen van het biudweefseltjqie, maai- van cellen, die onder verschil- 
lende nitwendige invloeden, zoowel afhankelijk van het vloeibare 
milieu, als vati cellen in de buurt, eeu verschillende ontwikkeling 
kunnen doormaken, van welke ont wikkelingsvormen alleen de 
speciaal gegranuleerde celleii een niet voor verdere vei'andering vat- 
baar karakter dragen. De verschillende eigenschappen van bloed en 
weefsel maken daarbij, dat we twee hoofdtjpen zien verschijnen, 
waarvan de eene hier, de andere op andere plaatsen pi-ae\aleert ; 
zoo toont het beenmerg normaal in hoofdzaak de omvorming in 
gegranuleerde cellen, en blijft de milt lymphoid, evenwel lang niet 
uitsluitend. 
Onder pathologisch vei'andecde omstandigheden in het milieu kan 
evenwel de ontwikkeling der cellen zich wijzigen, zooals het geval 
is bij de verschillende leukaernieën. 
SAMENVATTING. 
Het hier medegedeelde kan als volgt worden samengevat : 
In het uit een o o r v e n e s t r o o m e n d e bloed van een 
konijn bevinden zich in totaal ongeveer 7000 — 12000 
witte bloedlichaampjes per m M“, waarvan ongeveer 
75"/^ lymphocyten en 257o gegranuleerde cellen. Na 
inspuiting van een tamelijk gr o o te hoeveelheid NaCl 
0.97, in de buikholte vertoont het aantal cellen in het 
bloed een zeer sterke daling, waaraan beide soorten 
56 * 
