Physiologie. — De Heer Hamburger biedt, iiaiiieiis den Heer 
R. Brinkman en Mej. E. van Dam, een inededeeling aan over ; 
„De heteekenis van de cholesterine voor de physisch-cheoiische 
eigenschappen van het cel-oppervlak” . I. 
(Mede aangeboden door den Heer E. D. Wiersma). 
In zijn ,.Osmotisclier Druck nnd lonenlehre” vestigt Hamburger 
herhaaldelijk de aandacht op het later ook door anderen waarge- 
nomen feit, dat de biconcave vorm (of klokvorm) der normale 
erythrocj'ten in andere vloeistoffen als in plasma (serum) overgaat 
in den bolvorm. Hij zegt woordelijk: ,,In welche Lösnngen man die 
Blutkörperchen anch bringt, es mogen isotonisclie, hyperisotonisclie 
oder hypisotonische Salz- oder Zuckerlösungen sein, es mogen mit 
Wasser verdünntes Serum, normale oder pathologische Lymphesein, 
stets verkeren die roten Blutzellen die biconca\ e Gestalt nnd erfahren 
eine Verkleinerung des grosseren Durchmessers. Bleibend sind diese 
Veranderungen nicht, demi wenn man die Blutkörperchen wieder in 
ihr eigenes Serum zurückbringt, so bekommen sie auch wieder ihre 
biconcave Gestalf'. En verder: ,,Vielleicht handelt es sich hier um 
eine Veranderung der Obertlachenspannung, die sich bei jeder 
Veranderung der chemischen Zusammensetzung des Mediums ent- 
sprechend modifizieren muss”. 
Voor zoover wij weten, is een verklaring voor het door Hamburger 
beschreven verschijnsel niet gegeven. Het volgende onderzoek heeft 
ten doel, een analyse van dit phenomeen en een verklaring van de 
vormverandering. Tevens kunnen wij hiermede een algemeen cel- 
physiologisch principe illustreeren, waaraan nog slechts weinig aan- 
dacht is geschonken, nl. het beqinsel van de nonoale isolatie der cellen. 
1. Het gedrag der bloedlichaampjes in een zuivere 0,9 " U-ige 
N aCl-oplossing en in een „physiologische” zoutoplossing. 
Voor de volgende onderzoekingen werd altijd gebruik gemaakt van 
konijnenbloed. Met bldl. worden dus altijd die van het konijn bedoeld. 
h Hamburger: Osmotischer Druck und lonenlehre, Bd. I, p. 199—200; 
Hamburger: Virchow’s Arch. 141, (1895], 230. 
*) Latere proeven liebben ons geleerd, dat met mensclienbloedlichaampjes 
dezelfde resultaten verkregen worden. 
