876 
mogelijk is ouder deze omstandigheden. In serum dus zal het bloed- 
lichaampje altijd nog door een isoleerende celmembraan van het 
ladingsoppervlak zijn gescheiden en het zal diis niet geladen kunnen 
worden. Dit moet de reden zijn, waarom de bldl. in serum hun 
normalen vorm bewaren, wanneer zij met een geladen oppervlak in 
aanraking komen; alleen sterke ontladingen kunnen de isolatie 
overwinnen, zooals ook een sterke ontlading een glasplaat kan 
doorboren. 
In zoutoplossingen is de toestand echter anders. Wij hebben in 
een uitvoerig onderzoek, dat nog idet gepubliceerd is, aangetoond, 
dat in zoutoplossingen de bldl. hun condensatiemembraan voor een 
groot deel verliezen, doordat lecithine en cholesterine van het bloed- 
lichaampjesoppervlak loslaten en in de zoutoplossing zijn aan te 
toonen, zulks als gevolg van een verbreking van het adsorptie- 
evenwicht. Door deze emulgeering van het celoppervlak ontstaat 
een permeabiliteits- en een 1 ‘esistentieverandering en dit is ook de 
verklaring van het feit, dat in zoutoplossing de normale isolatie der 
bldl. verdwenen is, daar immers de isoleerende stoffen niet meer 1 
aan het oppervlak gecondenseerd zijn. In zoutoplossing dus zal de 
goed geleidende bloedlichaampjesinhoud in een geleidend verband 
met het ladingsoppervlak slaan, m. a. w. nu zullen de bldl. geladen 
worden. 
Het vei-schil tusschen den toestand der bldl. in serum en in physi- 
ologische zoutoplossijig moet dus zijn, dat in serum de bldl. door | 
een isoleerende celmembraan zijn omgeven (die ontslaan is door | 
oppervlaktecondensatie van isoleerende stoffen), terwijl deze membraan I 
in zoutoplossingen geheel of gedeeltelijk is verdwenen. , 
I 
4. Welke stof is verantwoordelijk voor de normale isolatie der bldl. j 
Wanneer meti wil nagaan, welke der constitueerende bestand- ' 
deelen van de celmembraan als isoleerende substantie zou kunnen j 
dienen, komen in hoofdzaak eiwitstoffen, lecithine en cholesterine j 
in aanmerking. De eiwitstoffen met hun duidelijk electrol ylkarakter j 
kunnen wij wei • uitsluiten, en ook de phosphatiden hebben nog veel j 
meer electroly t-eigenschappen dan de sterinen. Deze laatste zijn j 
practisch geheel an-electroly t. Voor een sterk isoleerende stof moeten 
wij dus in de eerste [)laats aan het cholesterine denken. 
Het is nu inderdaad gemakkelijk aan te toonen, dat alleen 
cholesterine in staat is, de normale isolatie der bldl. in stand te 
houden. Wanneer men bloedlichaampjes, die met physiologische 
zoutoplossing twee keer gewasschen zijn, in een zoutoplossing op ‘ 
