878 
coiideiisalie volgens het GiBBS-THOMSKN’sclie principe zeer begrijpelijk. 
Daar het de oppervlaktespanning bloedlichaainpje-plasma verlaagt, 
moet hel aan deze phase-grens gecondenseerd zijn. De dispersiteits- 
veranderingen, die dit laagje onder invloed van adsorptieve en 
electrochemische krachten kan ondergaan, zijn van fundamenteel 
belang voor de celpermeabiliteit. De colloidchemische eigenschappen 
van het lecithine znllen dus vele permeabilileitsverschijnselen nader 
kunnen verklaren. 
Geheel anders is de toestand bij het cholesterine en in het alge- 
meen bij de sterinen. Deze stoffen hebben weinig of geen effect op 
de oppervlaktespanning van het water, hun waterige oplossing heeft 
de eigenschappen van een sterk lp7dro[»hobe colloid. ®) Loewe '*) 
noemt de sterinen in oplossing semi-colloiden, omdat hun dispersi- 
leitsgraad van de concentratie afhankelijk is, en zij weinig adsorp- 
tieve eigenschappen l)ezitten. De sterinen kunnen dan slechts ook 
aan het celoppervlak geconcentreerd zijn, doordat lecithine in sterke 
mate als S(diiitz-Kolloid fungeert. Een functioneele beteekenis van 
de choleslerine voor het eeloi)pei'vlak is nit zijn tot nn toe bekende 
colloidcliemische eigenschappen niet af te leiden. 
Uit de hierboven verinelde pi'oeven knnnen wij nn lot een alge- 
meene functie van de cholesterine der celmembraan besluiten; het 
is namelijk de oorzaak van de normale isolatie der bloedlichaampjes, 
dns waarschijnlijk van alle dierlijke cellen. Onze proeveri wijzen dit 
toch met groote diudelijkheid uit, want terwijl het bij vele gevallen 
van membraanonderzoek ten slotte zeer moeilijk blijkt een onderscheid 
te maken tnsschen electrische en moleculaire krachten, knnnen wij 
hier de moleculaire ki-achten nitshnten, daar wij uitsluitend van een 
electrostatisch krachtveld gebruik maakten. 
Bij de moderne pernieabiliteitsstndien komen hoe langer hoe meer 
de bioelectrische membraanpotentialen op den voorgrond®); vooi-al 
nainnriijk voor de ionenpermeabiliteit moet men naast de osmotische 
ook de electi-oeiidosmotische verschijnselen ") l)eslndeeren. Voor deze 
ionenbewegingen zal de aanwezigheid van een slecht geleidende laag 
‘) Berczeller: Biochemische Zeitschrift, 84, 59, (1917). 
-) PoRGES u. Neobauer: Biochem. Zeitschr. 7, 152. 
PoRGES U. NeUBAUER, 1. C. 
Berczeller: Biochem. Zeitschr. 84, 59, (1917). 
d Loewe • Biochem. Zeitsclir. 43, 150/218; Kolloidzeitsclir. 11 , 179. 
'h Bernsïein, Electrobiologie, 1912. 
®) Perrin, Jl. Ghim. Physique, 2, 601. 
Notice sur les tilres et travaux scientifiques de M. Jean Perrin, Paris, 1918. 
Hüber: Idiysik. Chemie der Zelle u. Gewebe, 1914, p. 234, 241, 568. 
