881 
geremd in linn werking'). Veel bestudeerd is ook in dit opziolit do 
cobra-gift-liaeniolyse ; hiervoor is lecitliine-acliveering noodzakelijk, 
welke activeering weer geremd wordt door eliolestei ine. In het koid 
kan men zeggen, dat terwijl lecitliine zeer veel overeenkomst ver- 
toont met het natmirlijke zg. Komplement-Mittelslück, cdiolesterine 
juist inactiveerende eigenschappen vei-toont’). 
Interessant is in dit vei’band het door Mayek en Sciiaeffek op- 
gestelde begrip van den ,,coeftieient lipocjtique” *). Volgens deze 
auteurs is het watergehalte van weefsels en dierlijke vloeistoffen 
afhankelijk van de verliouding cholesfeidne : totaal velzuurgehalte, 
een quotiënt, dat veel overeenkomst heeft met de verhouding chole- 
sterine : lecitliine. Daar nu het watergehalte dei’ cellen in direct 
verband moet staan met hun ionengehalte, zien wij ook hiei- de 
beteekenis van dit quotiënt voor de ionenpermeabiliteit gedemonstreerd. 
Men ziet dus, dat voor de regeling der ionenbeweging naast den 
electroljlinvloed ook het quotiënt cholesterine : lecitliine in aan- 
merking komt. Dat werkelijk de verhoudiiKj van deze lipoiden de 
hoofdzaak is en niet <le absolute concentratie, lilijkt nog uit het feit, 
dat serum tot in een honderdvoudige verdunning met physiologische 
zoutoplossing de normale isolatie der bldl. in stand kan houden, 
terwijl toevoeging van enkele honderdste procenten lecitliine aan 
onverdund serum reeds opheffing van de isolatie tengevolge heeft. 
Klinisch kan deze verhouding van belang worden, omdat de 
cholesterine-hoeveelheid van het organisme uitsluitend van zijn aan- 
wezigheid in het voedsel afhankelijk is. Zoogdieren (in tegenstelling 
met vogels) schijnen geen cholesteidne door synthese te kunnen 
vormerD), het organisme is voor zijn cholestei'ine-vooi'i'aad geheel op 
het voedsel-cholesterine aangewezen. 
Door dieet-regeling kunnen wij waarscliijnlijk de cholestei'inaemie 
beinvloeden, wat belangrijk kan zijn voor de electrolyt-permeabiliteit. 
SAMENVATTING. 
Als oorzaak van het door Hamburger en later ook door andei-en 
h Zie Landsteiner: Handbuch der Biochemie, II, 1, p. 444 e. v. 
Zie over het antagonisme by phagocytose Stüber: Biocbem. Zeitsclir. 51, 211; 
over het antagonisme bij groei Roberson : Proc. Soc. exp. Biol. and Med. 10, 59 
^) Nadere mededeelingen hierover zullen binnenkort verschi)nen. 
Mayer et Schaeffer; Jonrn. de Physiol. et de Pathol. générale, 16, p. 1, 
23; zie ook C. R. Soc. Biol. 82, 339. 
W. Stepp: Zeitschr. f. Biol. 57, 136; 59, 366; 62, 405. 
Mac. Callum a. Davis: Journ. biol Chem. 15, 167; 19, 245 ; 20, 691 ; 21, 179. 
OsBORNE a. Mendel: Journ. biol. Chem. 17, 40; 20, 379. 
