889 
eene bevredigende oplossing van dit vraagstuk gezocht en ineenen, 
gelijk de onderstaand beschreven resnltaten bewijzen, daarin geheel 
te zijn geslaagd. 
7. Wij stellen voorop, dat onze verwariningsspiraal jV tevens als 
roerder in den kalorirneter heeft dienst gedaan. Zij wei'd als volgt 
gekonstrneerd : Op een plaatje niika, (5| X7^cin.), dat aan twee 
tegenover elkaar liggende zijden inkeepingen heeft, waarin de manga- 
ninedraad (lengte 3 M., dikte 0.3 inni., weerstand ± 16 U) wordt 
gelegd, bevestigt men aan de lange zijden met behulp van kopei'en 
klinknageltjes twee reepen dun koperblad, die ter weerszijden van 
het mika zijn omgeslagen. De reepen worden aan de boven- en 
benedenzijde vereenigd door een strook ko|)er en wel zoodanig, dat 
de bovenste strook zich aan de holle as F laat bevestigen. Men 
draagt zorg, dat er tnsschen den manganinedraad en de bovenste 
en onderste ree[) koper een geringe afstand blijft bestaan. Het aldus 
ontstane geheel (oppervlak 6^ X 8^ cm.) wordt met kaoutchouk- 
oplossing bestreken. Na verdampen van het oplosmiddel vulkaniseert 
men het kaontchonk, bedekt dit met graphiet poeder en slaat er 
langs galvanostegischen weg een laag koper op neer, die op hare 
beurt op dezelfde wijze met goud wordt bedekt. De dikte van het 
geheel bedraagt na deze bewei-kingen ± 3 mm. Gelijk de proef 
leerde, is de warmte-uit wisseling tnsschen den manganinedraad en 
de omgevende vloeistof uitnemend : \ oert men elektris(‘he energie 
toe, dan reageert een in de vloeistof gedompelde thermometer daarop 
uiterst snel. 
Deze weerstand veranderde in den loop van het jaar, voorafgaande 
aan ons kalorisch onderzoek, van J 5.8 tot 15.96 i“2. Tijdens de periode 
der kalorische proeven (eidcele maanden) vertoonde hij een uiterst 
geringe, zeer regelmatige, stijging van D/oo 1^-960 tot 15.973 22). 
8. De uiteinden van den manganinedraad zijn aan zware ko[)ei- 
draden (1 mm. dik) gesoldeerd; deze loopen, vaii elkaar en van den 
wand der as F geïsoleerd door glazen buisjes en eindigen in twee 
goten, die in de ebonieten schijf C zijn aangebracht. De as F is 
voor een deel (in de tiguur ter hoogte van D) onderbroken door 
een ebonieten tusschenstuk, ten einde geleiding van den kalorirneter 
naar buiten zoo veel mogelijk te beletten. 
De stroom eener akkumulatorenbatterij van 8 cellen, in spantiing 
gekontroleerd. Verg. o. a. W. R. en W. E. Bousfield, Phil. Trans. Roy. Soc. 
bondon A, 221, 199 (1911). Ook Pfaundler, Sitz. Ber. Akad. Wien 59, 145 
(1869); 100, 352 (1891). 
