896 
Uit voorproeven was namelyk gebleken, dat dit tijdsverschil noodzakelijk was 
ten einde tijdens de proef gelijkheid van temperatuur van „omgeving” en oplossing 
zooveel mogelijk te handhaven. 
De thermometers Tj en worden nu om de beurt afgelezen en wel op 
de volle, Ti op de halve minuut. Een der beide waarnemers geeft die tijden aan 
met behulp van een horloge, dat op de sekunde gelijk loopt met de stopwatch. 
Diezelfde waarnemer meet tijdens het verwarmen van den kalorimeter het potentiaal- 
verschil tusschen de punten 3 en 3, nadat hij vóór dien tijd, zoomede onmiddellijk 
na afloop daarvan, den werkakkumulator met de WESTON-elementen en het Glahk- 
element heeft geijkt. 
De andere waarnemer, die en afleest, zorgt er voor, door regeling van 
de kraan J, dat er tijdens de proef tusschen de aflezingen van To 
schil van 1°.020 met zoo gering mogelijk schommelingen blijft bestaan. De be- 
teekenis van deze waarde 1°.020 is de volgende: Bij het begin der proef is het 
verschil in stand van en 0°.903 (zie § 10). Hierhij moet worden opgeteld 
de stijging, die gedurende het tijdsverschil van een halve minuut, dat tusschen de 
beide aflezingen ligt, intreedt en die Vs X 0°.235 bedraagt (zie § 10). Onze be- 
doeling was, de oplossing een temperatuurstijging van ongeveer 5°.1 te doen onder- 
gaan, zoodat de temperaturen bij het einde der proef op (Zg = 5°.10, op Ti = 6°.00 
zouden moeten zijn. Uit voorproeven was gebleken, dat dit ten naastebij kon wor- 
den bereikt door de verwarmingsstroomen uit te schakelen, zoodra To = 4°. 860 en 
Tl = 5°.960 was geworden. Waren die temperaturen bereikt, dan werd V uitge- 
schakeld, resp. de wip Po oragelegd. Hierbij noteerde men den tijd. Hierop volgden, 
bij konstant gehouden Tg, gedurende 10 minuten een aantal waarnemingen van Tp 
Ten einde voor de nu volgende weerstandsbepaling van den verhilter-roerder de 
stroomslerkte der akkumulatoren, die thans sterk moet worden gereduceerd, kon- 
stant te doen worden, heeft men reeds direkt na het eindigen van het verwarmen 
van den kalorimeter de jjrecisiebank Wi ingeschakeld (waarin + 180 LI worden 
gebracht). Is deze stroom voldoende konstant geworden, dan volgt de meting van 
den weerstand van /S'i door vergelijking van het potentiaalverschil langs dezen draad 
en dat tusschen Pi en Pg in Fig. 2 (15.9 resp. 16.0 11). 
Men neemt nu, na verwijdering van het deksel PgPg (Fig. 1) enz., den kalorimeter 
uit den mantel, bepaalt het spec. vol. der oplossing en koelt de olie tot beneden 
16° om haar voor het gebruik bij een nieuwe proef gereed te maken. 
Tabel 2 bevat de cijfers, bij eene bepaling verkregen. 
15. Bij deze Tabel merken wij het volgende op: Het teeken 
f dui<lt aan, dat de verwarming der ,, omgeving” resp. van den 
kalorimeter wordt ingescliakeld, /, dat zij wordt afgebroken. 
Daar de normaalelementen zich in een thermostaat van 25°. 0 C. 
bevonden, is aan de berekening der elekti'ische energie de E. K. 
van het WESTON-element 1.0181 Volt bij die temperatuur ten grond- 
slag gelegd. 
Is de aflezing op den potenliotiietei’ voor het noiunaalelement 
102.93, die voor den verwarmingsstroom van den kalorimeter 149. 38‘, 
149.38“ 
dan is de spanidng van dien stroom .. 7 , 0 X 1 ^ ^ X 1-0181 = 
1 V/ . y O 
= 14.772 Volt. De faktor 9.997“ heeft betrekking oj) het gebruik 
