923 
vierkant van de ,,tliei'inodjnaniiscl)e waarselnjnlijldieid” van de 
enkelvoudige hoeveelheid wordt'). 
Om hier tot een werkelijk heldei' inzicht te geraken, moet men 
teruggaan tot de vergelijking van Boltzmann en deze toepassen o[) 
een omkeerbaar proces, waarbij de aantallen der molecnlen zich 
veranderen. 
Wij willen nu nog iets nader de verhouding bespreken tnsschen 
onze wijze van behandeling en anderen die het nanwst met de onze 
verwant zijn’). 
Daarbij gaat het bij ons in het bijzonder om de wijze, hoe in de 
verschillende methoden de termen JVi log Ni tot staiul komen. In 
onze behandeling zijn zij afkomstig nit den combinatorischen factor ; 
= 
NgNj 
X! Y! Z! 
Nj! ...Oj 
(61) 
Beschouwt men nn niet, zooals wij hebben gedaan, een 
maar een enkel gas bestaande nit éénatomige ®) moleculen, dan wordt 
de combinatorische factor gereduceerd tot: 
»' = | 7 =' 
Hoe waren dan echter de schrijvers, die zich beperkten tot de 
beschouwing van één enkel gas, in slaat, een ,,lhermodynamische 
waarschijnlijkheid” te berekenen, waarvan de logarithmns een bruik- 
bare entropie-formule opleveri? D. w. z. hoe spelen zij het klaar, 
dat de entropie niet den term : 
V 
RlogV maar Rlog— (63) 
ni 
bevat? 
1. O. Sackür') bereikt het doel, dat hij nastreeft, door een bij- 
zondere quantiseering van de beweging der gasmoleculen ; wij kunnen 
') Zie, wat wij in de noot (1) en (2) § 5 zeggen over de grootheden .Q en I, 
die bij onze behandeling in de entropie en log j y | optreden. 
®) Wat de beliandelingswijze van Lenz (Vorlriige der Wolfskehl-Stiftung 1913 
in Göttingen, Teubner 1914, p 125) en Keesom (Phys. Ztschr. 14 (1913), p.212) 
betreft, die de methode van P. Debije voor vaste lichamen overbrengen op gassen, 
verwijzen wij naar de besprekingen, die H. A. Lorentz (Versl. Kon. Ak. v. Wet. 
Amst. 23 (1) (1914) p. 515, § 6 — Proceedings Amsterdam 19, (1917) p. 737) 
en O. Stern (Ztschr. für Elektrochemie, 25 (1919), p. 79 Abschnitt C, slot) daarvan 
geven. 
Hetzelfde geldt voor een gas met meeratomige moleculen, waarvan voor 
de moleculen o- = 1 is. 
9 Annalen d. Physik, 40, p. 76 (1913). 
