932 
ventielwerking van aluminium verricht. Hij neemt aan, dat elk j 
nieuwgevormd aluminium-oppervlak zich onmiddellijk bedekt met | 
een vast, niet poreus oxydlaagje van moleculaire dikte. Dit laagje j 
isoleert wel, maar kan volgens hem door de anionen der zout- 1 
oplossingen of door het 0''-ion bij anodische polarisatie worden 
doorboord, en de gevormde zuurstof verbindt zich dan met het metaal j 
tot Al, O,. De zoo zich vormende poreuse oxydlaag biedt bij toe- j 
nemende dikte een steeds grooteren weerstand en ten slotte worden | 
de anionen bijna uitsluitend aan de oxydlaag ontladen en slechts 
zéér weinigen slagen er in, de oxydlaag te doordringen en het metaal 
te bereiken, hetgeen hij hierdoor tracht te bewijzen, dat de hoeveel- 
heid ontwikkelde zuurstof overeen komt met 96“ „ van de door- 
gevoerde hoeveelheid electriciteit. 
Wanneer tenslotte bij een zekere laagdikte een bepaald potentiaal- 
verval is bereikt beginnen vonken over te slaan, waardoor aan de ' 
verhoogirig van de spanning en verdikking van de oxydlaag een ; 
einde komt. Deze maximumspanning is sterk afhankelijk van den 
aard en van de concentratie der anionen ; neemt deze concentratie i 
toe, dan daalt de maximumspanning. Het merkwaardige is nu, dat 
wanneer men den stroom omkeert deze beneden een zekere potentiaal 1 
niet doorgaat, maar dat deze minimumpotentiaal van de kathode 1 
dan toch vele malen kleiner is dan de anodische-minimum-potentiaal. 
Ook de kathodische rninimum-potentiaal hangt weer sterk van den j 
aard der ionen af. ' 
De verklaring van dit eigenaardige verschijnsel zocht Schulze, | 
evenals reeds voor hem, Taylor en InglisO en Guthe’) in de gas- | 
laag, die zich in de poriën van het Al,(OH)„ vormt, door aan deze ; 
gaslaag de eigenschap toe te kennen de anionen moeilijker door te I 
laten dan de kationen. j 
Het is duidelijk, dat wij met deze verklaring ad hoe geen vrede 
kunnen hebben, te meer, daar er nog zoo vele andere uiterst merk- 
waardige verschijnselen zijn, die er niet in het minst door worden I 
opgehelderd. Twee er van willen wij hier noemen, ten eerste het | 
verschijnsel dat gealmagameerd aluminium de ventielwerking niet | 
vertoont, en ten tweede dat een chloorionen-concentratie in den i 
electrolyt van 0.2 “/„ de ventielwerking volkomen onmogelijk maakt. j 
2. Wanneer men alumium beschouwt van uit het standpunt van 
de theorie der electromotorische evenwichten, dan komt men al 
1) Phil. Mag. 5, 301, (1903). 
s) Phil. Rev. 15, 327, (1902). 
