933 
spoedig tot de conclusie dat deze theorie in staat is hel bovenge- 
noemd merkwaardige gedrag van alnminium door dezelfde principes 
te verklaren, als de polarisatie-verschijnselen bij de andere metalen. 
In de eerste plaats zij er dan op gewezen, dat gemakkelijk kan 
worden aangetoond dat het onjuist is te beweren, dat aluminium, 
zooals dit in den handel voorkomt, met een oxjdhuidje is bedekt; 
immers reeds vroeger werd aangetoond, dat wanneer men op den 
bodem van een vat met Alj(SOj 3 -oplossing een laag kwik brengt, 
en men dompelt een alnmininmstaaf door de oplossing in de kwik- 
laag de aluminiumstaaf oogenblikkelijk den potentiaal van het kwik 
aanneemt, waaruit volgt, dat de alnmininmstaaf niet met een isolee- 
rend laagje van Al^O, was bedekt, maai- direct in kontact met het 
kwik was '). 
Het is duidelijk, dat tm dit vaststaat, en de begintoestand onbe- 
dekt metaal is, verklaard moet worden, waarom bij anodische pola- 
risatie de potentiaal van het metaal i'eeds bij zéér kleine sti'oom- 
dichtheden zóó sterk positief wordt, dat de afscheidingsspanning van 
de zuurstof wordt bereikt. Men ziet, hier doet zich dezelfde vraag 
voor als bij de anodisclie polarisatie van andere trage metalen. 
Reeds vroeger is er op gewezen, dat allereerst het meest essentieele, 
het 'primaire verschijnsel moet worden verklaard n.1. de verandering 
van de potentiaal in edele richting; de zuurstof-afscheiding en de 
daaropvolgende oxyd vorming zijn secundaire verschijnselen. 
De sterke veredeling van den potentiaal van aluminium bij ano- 
dische polarisatie moet nu weer hierdoor worden verklaard, dat terwijl 
het onttrekken van electronen aan het metaal, dat voorgesteld wordtdoor 
t 
3^5 
en onmiddellijk gevolgd wordt door het in oplossing gaan van alurni- 
nium-ionen, 
daar dit heterogene evenwicht zich momentaan instelt, de homogene 
reactie 
met zéér geringe snelheid verloopt, zoodat het metaal armer wordt 
aan ionen en electronen. Tengevolge hioi'van wordt de potentiaal 
van het metaal minder negatief of sterker positief zooals uit de 
betrekking 
9 Smits, Aten. l.c. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVIII. A“. 1919/20. 
60 
