939 
leidde hij de snelheid der diazoteeringsreaotie voor enkele aininen 
af. Hij nam daarbij aan, tlal de gesubstilneerde zoniznnr-anilinen 
dezelfde affiniteilsconslante hebben, lerwijl hij tevens de geleidbaar- 
heid van de gesnbstitneei'de diazoniuinzoiiten gelijk nam.’) We laten 
hier enkele K’s volgen : 
hjdrochloriden van ; 
temperatuur 
K 
aniline 
25° 
2.44 X JO-5 
p. anisidine 
,, 
8.08 X 10-« 
p. broomaniline 
1.14 X 10-4 
p. chlooraniline 
8.56 X 10-5 
m. nitroaniline 
,, 
3.01 X 10-^ 
0. „ „ 
2.1 
p. 
9.58 X 10-2 
m. toluidine 
1.82 X 10-5 
0 ,, 
,, 
3.45 X 10-5 
p. 
,, 
7.58 X lO-'ï 
Hij verrichtte zijn metingen bij 20°, het gevolg was stikstof- 
afsplitsing en het vrij worden van HCl : 
RN, Cl + H,0-^R0H + UCl -f N,. 
Tevens zal, omdat hij enkel werken kon in zwak ziuir milieu, 
diazoamidovorming (vooral bij 20°) optreden. Zooals Schuimann zelf 
meedeelt, loopt dit voor p-broomaniline in de procenten. Ook deze 
methode zal-diis geen betrouwbare resultaten kunnen geven. 
Na hen heeft Tassilly 0 zich met de studie der diazoteeringsreactie 
beziggehouden. Hij volgt het verloop der diazoteering door na bepaalde 
tijden de hoeveelheid gevormd diazoniumzout vast te stellen. Dit 
diazoniumzout laat zich namelijk in zwak alkalisch milieu koppelen 
aan Schafferzout (2-6 naphtolsulfonzuur natrium). De rood- tot oranje- 
gekleurde oplossingen meet hij dan met den spectrofotometer van 
Fèry in het groenblauwe deel van het spectrum begrepen tusschen 
de deelen 180 en 200 van den micrometer (Na streep op 50) ovei-- 
eenkomend met = 4500 en X, — 4300. 
Zijn resultateï» vat hij samen in de volgende conclusies: 
1“. De diazoteeringsreactie is bimoleculair. 
2". Vermeerdering van den zuiu-graad vermeerdert <le snelheid 
van diazoteeren bij aniline niet. 
1) Ber. 28 1739 (1895). 
») G. R. 157 1148, 158 335 en 489. Buil. d.1. Soc. Ghim. de France, 5 Jan. 1920. 
