964 
Hier blijken namelijk de eveneens door Haeckeii het eerst beschreven f 
„celstrooinen” voor de pigmenteering van belang te zijn. Ook deze ^ 
celstroomen vond ik in de hnid der Megalobatraehus-larven duide- 
lijk en krachtig ontwikkeld op gelijksoortige wijze als Haeckbr ze 
bij Axolotl \'ond. Deze celstroomen zijn reeksen van cellen, die van 
be|)aalde centra nitsti-alende, zich sneller deelen en zich tusschen de 
andere celgroepen inschuiven en daardoor dus streken van krachti- 
ger groeiende htiidafdeelingen voi’inen (Fig. 2). Ook dit schijnt weer 
Fig. 2. 
satnen te gaan met de pigmentverdeeling. Gewoonlijk vond ik deze 
celstroomen ui (gaan van de plaatsen, waar de bekende, laterale 
zintuigorganen liggen, om zich dan van daar uit dwars naar achteren 
uit te strekken. Ook het [)igment treedt hier aan de tlanken van 
het lichaam het eerst in de nabijheid dezer laterale zintuigen op en 
breidt zich van daar langs de celstroomen verder over de tlanken 
van het liidiaam uit. Evenwel van een duidelijke teekening is bij 
!i 
