Physiologie. — De Heer I. K. A. Werthkim Salomonson biedt 
eene inededeeling aan van den Heer S. de Boer over: ,,Hnrt- 
looelen” . (Eerste mededeeling). 
(Mede aangeboden door den Heer A. A. Hijmans van den Bergh). 
/ 
Het was me reeds in 1914 opgevallen, dat na één inductieprikkel, 
toegediend aan de kamer, herliaaldelijk woelen van deze hartafdeeling 
ontstond. Ik heb toen dit verschijnsel niet verder vervolgd, omdat 
ik destijds de electrogrammen der extra-systolen en der postcom- 
pensatoire sjstolen nader bestudeerde. 
Toen ik evenwel mijn alternans-ondei'zoekingen bij het ontbloede 
kikkerhart voortzette door middel van extraprikkeling, zag ik zoo 
dikwijls na het toedienen van één inductieslag op de kamer het 
woelen optreden, dat ik niet kon nalaten nader de verhoudingen te 
bestiideeren, waaronder dit woelen te voorschijn kwam. Het bleek 
hierbij, dat alleen dan na één inductieprikkel woelen van de kamer 
optrad, wanneer deze werd aangewend dii-ect na afloop van het 
refractaire stadium, dat gepaard gaat met de onmiddellijk vooraf- 
gaande systole. Dit wordt duidelijk toegelicht door de curven 
van Fig. 1, die '/j ontbloeden bij een gesuspendeerd 
kikkerhart werden geregistreerd ^). Op de bovenste rij curven werd 
bij 1, korten tijd na afloop van het refractaire stadium van de 
kamer een inductieprikkel aan de basis ventriculi toegediend. 
Kamerwoelen was het gevolg, dat in de snaarcurve tot uiting 
kwam in onderling geheel ongelijke uitslagen, waarvan het tempo 
zeer onregelmatig was. Dergelijke resultaten werden verkregen bij 
2, 6 en 8. 
We zien, dat de postundulatoire pauze, die na het woelen, bij 
6 opgewekt, duidelijk voor den dag kan komen, ook geheel kan 
ontbreken (na 2). Na 3 wordt door den extraprikkel een extra- 
systole geïnterpoleerd, een verschijnsel, dat bij langzamen hartslag 
kan voorkomen, zooals voor ’t eerst door Trendelenburg werd aan- 
getoond. De prikkel werd hier op een veel later tijdstip der kamer- 
periode aangewend (tegen ’t einde van den T-uitslag) zoodat een 
volledig gecoördineerde extrasystole het gevolg was. Evenzoo ontstaat 
b Bij deze en de verdere opnamen bevond zich een onpolariseerbare afleidings- 
electrode op de boezems en een op de kamerpunt. De spanning van de snaar was 
in alle opnamen een zoodanige, dat 1 mV. een uitslag van l’/z mM. veroorzaakte. 
