1209 
grenzen tusschen beide afwijkingen doet men verstandig niet te 
trekken.) 
Fig. 2. 
De curven van fig. 26 werden met een tusschenruimte van eenige 
hartperioden na die van fig. 2a geregistreerd. Hierin treft bij den 
tweeden uitslag vaiï het signaal een indnctieprikkel de boezems, 
doeh nu vrij laat in de prikkelbare periode. Na de aldus verwekte 
boezemextrasjstole vertoont dan ook de kamer een vervroegde sjstole. 
Wanneer bij den vierden uitslag van het signaal de prikkel gedurende 
een postcompensatoire systole op een vroeger tijdstip herhaald wordt 
gelukt de proef beter. Nu ontstaat in het begin der prikkelbare 
periode een extrasystole der boezems. De “Erregung” die hierna de 
kamer bereikt komt vroeg genoeg aan om een kortdurend woelen 
te veroorzaken. De boezems vertoonen weer als de vorige keer eenige 
onregelmatigheid. Bij den zesden uitslag van het signaal worden de 
boezems nog eens geprikkeld gedurende een postcompensatoire systole. 
Nu treft de prikkel de boezems nog iets vroeger dan de vorige keer. 
Na deze extrasystole der boezems gaat de kamer onder den invloed 
der ,, Erregung” in een langer, durend woelen over. De boezems ver- 
toonen gedurende dit woelen weer dezelfde onregelmatigheden als 
de vorige keeren. 
Fig. 3 vertoont curven, waaruit blijkt, dat de contractiliteit van 
de kamer nog krachtig was ^), terwijl toch door indirecte prikkeling 
Bij alle curven, met dubbele suspensie opgenomen, werden de kamercurven 
met een 5 malige vergrooting geregistreerd. 
78 * 
