1212 
bereikt direct iia atioo|) van liet refractaire stadium. De betreffende 
liartafdeeliiig kan dan plotseling tot woelen overgaan. 
Uil de/e en de eerste mededeeling is het voldoende gebleken, dat 
als voorwaarde voor ’t ontstaan en ’t voortduren van het woelen, de 
metabole toestand van de betreffende hartafdeeling beslissend is. 
Alleen dan wanneer deze voldoende verslechterd is, kan het woelen 
optreden. Ook over liet ontstaan van den plolselingen hartdood (vol- 
gens de opvatting van Hehing, die wel algemeen ingang heeft 
gevonden, wordt deze veroorzaakt door woelen der kamers) kunnen 
mijn nieuwe experimenteele gegevens meer licht verschaffen. 
Uit mijn tweede mededeeling is het gebleken, dat gehaufte kamer- 
extrasjstolen onder dezelfde voorwaarden kunnen ontstaan na directe 
prikkeling van de kamer als het kamerwoelen. De vraag rijst nu of 
geliaufte kamerextrasy stolen ook kunnen worden opgewekt onder 
den invloed van een ,,Erregung” die de kamer direct na afloop van 
het refractaire stadium bereikt van af de boezems. Het bevestigend 
antwoord op deze vraag moge blijken uit decurven van fig.4(zie volgende 
pag.), die met den snaargalvanometer werden opgenomen (I 74 nur na de 
ontbloeding). Het tempo der kamersystolen vertoont een zekere onregel- 
matigheid, doordat niet alle sinusimpulsen door een karnersjstole 
gevolgd worden. Voor zoover de Auitslagen der electrogrammen in 
de curve zichtbaar zijn, plaatste ik hierbij een P. Wanneer we nu 
de tusschentijden tusschen de verschillende 7^-uitslagen uitmeten, 
kunnen we het kamerrhy thme gemakkelijk begrijpen. 
Intervallen tusschen de P-uitslagen. 
tijdseenheden tijdseenheden 
^ 267, = 267, 
p,_p. 267, ps_p« 17»/, 
P^—P* = 11*1, P«— P’ = 177, 
Het blijkt dus, dat de duur der sinusperioden 879 tijdseenheden 
bedraagt, zoodat tusschen P^ en P^, P^ en P* en tusschen P^ en 
P^ telkens 2 P-uitslagen samenvallen met de kamerelectrogrammen. 
Tusschen P* en P\ P* en P\ P° en P"^ valt telkens een P-uitslag 
samen met de kamerelectrogrammen. 
De P-P-intervallen hebben een bijzonder langen duur van gemid- 
deld 76 sekunde. 
De prikkelelectrode was tegen de boezems geplaatst niet ver van 
de at rio- ven trien lairgroeve. 
Gedurende deze opname onl vangen de boezems tweemaal een 
openingsinductieprikkel td. bij 1 en bij 2. Het oogen blik, waarop de 
prikkel wordt toegediend is aangegeven door een uitslag van het 
