1214 
op het oogeiiblik van den prikkel een hiaat); otigeveer ’/j sec. na 
het oogenblik van den prikkel vangt liet electrogram aan van de 
daaropvolgende kamersjstole. Deze bij het lange P-Z^-interval ver- 
geleken betrekkelijk korte geleidingstijd is te wijten aan den korten 
afstand, dién de prikkel heeft af te leggen, daar de prikkeleleclrode 
dicht bij de atrio-ventriculairgroeve staat'). 
Terwijl na den prikkel, die bij 1 werd aangewend, de kamer op 
de toegeleide ,,Erregnng” antwoordt met één kamersjstole, is het 
resultaat met betrekking tot de kamer na den prikkel, bij 2 toege- 
diend geheel anders. Maar hier treft de inductieprikkel de boezems 
ook iets vroeger. Terwijl bij 1 de prikkel de boezems trof even na 
den top van den T-nitslag, bereikt de prikkel bij 2 de boezems even 
vóór den top van den T-nitslag. Na een intei-val van Vs sec. ant- 
woordt de kamer op de toegeleide ,,Erregung” nn niet met één 
sjstole, doch met een reeks van 5 aaneengesloten sy stolen. (Men 
ziet aan de electrogramcnrven, dat de snaar tnsschen de verschillende 
electrogrammen niet of nauwelijks een korten tijd in den ruststand 
blijft). Deze ,,Haufnng” van extrasystolen is te wijten aan het feit, 
dat de ,.Erregung” nu de kamer iets vroeger na de voorafgaande 
kamersystole bereikt heeft dan de vorige keer. Wanneer we nu de 
electrogrammen der „gehaufte” kamerextrasystolen nader bezien, 
blijkt het, dat ze alle onderling van elkaar verschillen (de 2 '^*'' en de 
4 de eui've worden zeer waarschijnlijk veroorzaakt door partieele 
systolen)^). We zien dus, dat de kamer van het ontbloede kikker- 
hart na een kunstmatige extrasjstole der boezems op de toegeleide 
,,Erregnng” kan antwoorden met een ,,Haufung” van extrasystolen, 
wanneer deze ,,Erregung” de kamer maar vroeg genoeg bereikt. Een 
later aankomende ,,Erregnng” roept dan één vervroegde kamer- 
systole Ie voorschijn. 
Pathologisch laboratorium der 
April 1920. Universiteit Amsterdam 
’) De uitslag van het signaal naar beneden wordt veroorzaakt door een sluiting 
van den primairen stroomkring; deze sluitingsslagen zijn afgeblend, zoodat de 
kamersystole, waarvan het electrogram iets later aanvangt niet door deze sluiting 
kan zijn veroorzaakt. Het electrogram volgt op het vorige met een interval van 
10 Vj tijdseenheden, zoodat het IVg tijdseenheid verlaat tot stand komt tengevolge 
van het korte voorafgaande interval na de vorige kamersystole. 
De kamer pulseert dus in deze opname in hel gehalveerde rhythme, behalve, 
dat hier een bigeminusgroep is te voorschijn gekomen Na de beide prikkels is dit 
gehalveerde kamerrhythme kunstmatig verstoord 
-) Men zou ook nog kunnen denken, dat door stroomlissen de kamer direct 
geprikkeld was. Doch Vs sec. is voor een electrischen latenten tijd veel te lang. Dit 
is dus wel uitgesloten. 
