J233 
10° zakken van den kop; raddraaiing 10° 
20° „ „ „ „ „ 20° etc. 
70° „ „ „ „ „ 70°. 
Wi/' zien dus, dat bij het laten zakken van den kop tot 70° onder 
de horizontale de sta7id van het oog in de ruimte absoluut constant 
blijft, het oog voe^'t evenveel graden raddraaiing {met de bovenste pool 
m de richting van het ooi’) uit, als de kop grade^i onder de horizon- 
tale zakt. 
Opheffen van den kop : 
10° heffing: raddraaiing 10° 
20° „ „ J5° etc. 
60° „ „ 37° 
Hieruit volgt dat bij heffing van den kop slechts tot eene heffing 
van 10° boven de horizontale de stand van het oog in de ruimte con- 
stant blijft. Daarna gaat het oog afwijken. 
Met liet oog op moeielijkheden bij het phofografeeren vi^erd in deze 
proef slechts eene daling van den kop tot 70° onder de horizontale 
en eene heffing tot 60° boven de horizontale nitgevoerd. 
In 5 andere proeven werd een daling tot 90° en een heffing tot 
ongeveer 80° nitgevoerd en nu de raddraaiingen door middel van 
een graadboog met het bloote oog bepaald. 
Constant loerd nu gevonden, dat het oog zijn stand in de ruimte 
bewaar't hij een laten zakken van den kop tot 90° onder de horizon- 
tale en bij eene heffing tot 10° boven de horizontale. 
Neemt men nu in aanmerking, dat bij de normale houding van 
het konijn de kop ongeveer 35° naar beneden gebogen is, dan ziet 
men, dat het dier in het dagelijksche leven van uit dezen stand in 
het verticale vlak binnen vrij ruime grenzen (naar beneden ongeveer 
55° en naar boven ongeveer 45°) eiken anderen stand met zijn kop 
kan aannemen, zonder dat de stand van het oog in de ruimte en 
dus ook zonder dat zijn gezichtsveld verandert. 
Dit feit is ook reeds door Barany^) opgemerkt. Hij brandde een lijn 
op de cornea en ging nu met het bloote oog den stand van deze 
lijn na bij bewegingen van den kop in een vertikaal vlak. Hij meent 
echter hierbij uitsluitend met labjrinthreflexen te doen te hebben. 
Woordelijk zegt hij ,,Ich bemerke, das wahrend dieser ganzen Be- 
wegungeii des Kopfes die Stellung des Körpei’S unverandert horizontal 
belassen wurde. Das Tier ist also mit dem Körper festgehalten, der 
Kopf aber wird frei nach unten und oben bewegt. Wie wir spater 
1) R. BaaaNY. Nordisk Tidskrift för Oto-Rhino-Laryngologi. Bd. II. N®. 4. 1917, 
p. 477. 
