1244 
De turf schijnt direkt of indirekt schadelik te werken; de larven- 
sterfte is abnormaal hoog. 
3. Het aantal vervellingen van de larve. 
In de literatnnr') vindt men steeds aangegeven, dat de larve 
4 maal van huid verwisselt eti dat na de 4e vervelling de pop 
verschijnt. Deze mededeling is blijkbaar nimmer gekontroleerd, want 
een eenvoudig onderzoek zon onmiddellik hebben aangetoond, dat 
deze bewering onjnist is. 
In genummerde, met een geschikt voedsel bestelde schaaltjes, 
werd in elk van deze één larve gedeponeerd. De larven waren 
hoogstens een of twee dagen oud en nog wit van kleur en alle 
afkomstig van dezelfde moeder. Op gezette tijden werden deze 
schaaltjes onderzocht op de aanwezigheid van larvenhuidjes. De 
eerste huidjes zijn alleen door voorzichtig uitstrijken van het voedsel 
en onderzoek met een lonpe te vinden ; zij ontsnappen ondanks een 
nauwkeurige inspeksie wel eens aan de aandacht, doordat zij niet 
meer gaaf en in kleine fragmenten gebroken zijn, zodat men zeniet 
meer als larvenhuidjes kan herkennen. Daardoor is het hieronder 
opgegeven aantal vervellingen eerder één of twee huidjes meer dan 
minder. 
Wanneer de larven groter zijn en reeds een duidelik bruine tint 
vertonen, vindt men die afgestroopte huidjes gemakkeliker ; zij liggen 
dan gewoonlik boven op liet \ oedsel. In de eerste periode van sterke 
groei kan men elke 14 dagen een larvenhuidje verwachten, later is 
deze regelmaat wel eens gestoord. 
Het onderzoek is neergelegd in de tabel op volgende pag. 
4. De infektie niet Tyroglyphu.'; farinae. 
Tjrogljphns farinae is een kleine mijt, dorsoventraal sterk afge- 
plat, met een lengte van ± 0.4 mM.. 
De eieren van deze mijt schijnen wel altijd in het meel of de 
zemelen aanwezig te zijn, om eerst onder bepaalde omstandigheden, 
waarvan vochtigheid wel de belangrijkste faktor schijnt te zijn, tot 
ontwikkeling te komen. 
Zijn de levensvoorwaarden voor deze mijt gunstig, dan kan de 
vermenigvuldiging zo buitengewoon sterk zijn, dat de gehele laag 
van zemelen of meel in een tyroglyphnsmassa veranderd schijnt. 
1) Brehm, p. 128. — Frisch, p. 1—3, dl. III. — Saling, p. 7— 8. - Sturm, 
p. 21-22. 
